Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γυναίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γυναίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

25/1/12

Η στερημένη κι ο άπραγος σύζυγος #2

Οι ίδιες δυο φίλες από χθες συζητούν ξανά στο τηλέφωνο:

-Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα...
-Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα...
...


Μετά από ακριβώς πέντε ώρες, σαραντατρία πρώτα και τριανταέξη δεύτερα:

-Αυτά που λες! Τα υπόλοιπα θα στα πω αύριο γιατί πέφτει και η εφεδρική μπαταρία του ασύρματου! Πες μου όμως στα γρήγορα, τι έγινε με τον Αποστόλη;

-Άστα... Τίποτα! Με έπιασε στο δούλεμα. Με είπε ...Ζορό!

-...Μωρέ τι γάιδαρο πήγες και πήρες; Τέλος πάντων, δεν κάνεις ακόμα μια προσπάθεια;

-Δηλαδή τι να ντυθώ αυτή τη φορά; Λαγουδάκι; Νοσοκόμα;

-Νομίζω ότι τα απλά πράγματα είναι τα καλύτερα. Απλά περίμενέ τον στο κρεβάτι τελείως γυμνή. Καλόπιασέ τον και λίγο, γλυκομίλα του, πες και κάτι ρομαντικό...

-Σαν τι δηλαδή;

-Ε, να, πες του ότι για χάρη του φόρεσες τη στολή του Έρωτα! Ε, δε μπορεί, κάτι θα γίνει!

-Άιντε, να δούμε...


Την επόμενη λοιπόν, επιστρέφει ο Αποστόλης κατά τα γνωστά (μπαρότσαρκα, μπύρες κλπ) και βρίσκει τη γυναίκα του στο κρεβάτι γυμνή.

-Μωρή, ντύσου, θα πουντιάσεις!

-Μα είμαι ντυμένη, αντρούλη μου! Φόρεσα τη στολή του Έρωτα και σε περίμενα τόσες ώρες!

-Τη στολή του Έρωτα;

-Ναι, αγάπη μου!

-Καλά, δε μπορούσες τουλάχιστον πρώτα να...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...της ρίξεις ένα σιδέρωμα;

23/1/12

Τα οπίσθια της συζύγου

Αυτή κι Αυτός. Ντύνονται για να βγουν έξω.

-Βρε γυναίκα, έχεις πολύ παχύνει τελευταία.

-...

-Ειδικά ο ποπός σου έχει γίνει τεράστιος σαν ψησταριά!

-... (Κατακόκκινη και έτοιμη να ουρλιάξει, αλλά κρατιέται διπλωματικά)


Αργότερα, όντας έξω σε φιλικό σπίτι, ο άντρας παρατηρεί την ψησταριά στη βεράντα και ...συγκρίνει με τα οπίσθια της γυναίκας του.


-Μμμ, είχα δίκιο! Όντως, ο ποπός σου είναι μεγάλος σαν ψησταριά!

Η γυναίκα του πετάει απλώς ένα αγριεμένο "Α, να χαθείς, βλάκα!" και δε συνεχίζει.


Το ίδιο βράδυ, στο κρεβάτι, ο άντρας έχει διάθεση για τρελίτσες. Η γυναίκα του όμως τον κόβει:

-Άκου να σου πω! Σαν πολλά δε ζητάς; Δηλαδή θέλεις να ανάψουμε ολόκληρη ψησταριά για να ψήσουμε...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...ένα λουκανικάκι τόσο δα;

14/1/12

Φάε το φαί σου...

Σκηνή οικογενειακής ...γαλήνης. Η μαμά, ο μπαμπάς, ο παππούς και η γιαγιά προσπαθούν να κάνουν το μπόμπιρα να φάει την κρέμα του.

-(Μαμά): Φάε Γιαννάκη μου το φαΐ σου, να μεγαλώσεις, να γίνεις άντρας!

-(Μικρός): Ζε σέλω...

-(Παππούς): Φάτο μικρέ μου να μεγαλώσεις, να πας φαντάρος!

-Ουάααα!

-(Γιαγιά): Φάτο αγάπη μου, που να σε χαρώ! Φάτο να γίνεις μεγάλος και γερός!

-Όχι, ζε μ' αρέσει...

-(Μπαμπάς): Φάτο αγόρι μου, να μεγαλώσει το πουλάκι σου, να κανονίζεις τα κορίτσια!

-(Μαμά προς τον άντρα της): Ρε Μήτσο...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...μήπως να τη φας εσύ την κρέμα; Και φτιάχνω κάτι άλλο για το μικρό...

9/1/12

Το άτεκνο ζευγάρι και ο παπάς

Ο παπάς συναντάει στο δρόμο έναν πιστό από την ενορία του.

-Πατέρα Ραφαήλ, με θυμάστε;

-Πώς δε σε θυμάμαι, τέκνο μου! Ο Χαραλάμπης ο Φανεστρόπουλος δεν είσαι; Εγώ δε σε πάντρεψα πριν μερικά χρόνια; Πώς τα πάτε στον έγγαμο βίο;

-"Γενικώς καλά, πάτερ, αλλά δυστυχώς δε μπορέσαμε να κάνουμε παιδιά! Τι μεθόδους σύλληψης προσπαθήσαμε, τι εξωσωματικές... Τι να σας πω, δράμα! Μας έχει πολύ καταβάλλει αυτή η κατασταση", παραδέχεται ο άντρας και σχεδόν τον πιάνουν τα δάκρυα.

-"Μην κάνεις έτσι, τέκνον μου, ο Θεός είναι μεγάλος. Θα κάνω μια σχετική παράκληση στην λειτουργία της Κυριακής. Και σε λίγες μέρες που πάω στο Άγιον Όρος, θα ανάψω κι ένα κεράκι για σας. Μη χάνετε το κουράγιο σας, συνεχίστε τις προσπάθειες. Εξάλλου είναι ευχάριστο να προσπαθείς, σωστά;" Και του κλείνει το μάτι χαμογελώντας, για να σπάσει το θλιβερό της κουβέντας.

-Σας ευχαριστώ, πάτερ. Ο Θεός να σας έχει καλά!


Περνούν αρκετά χρόνια. Ένα πρωί, ο παπάς συναντά τη σύζυγο αυτή τη φορά. Η γυναίκα έχει στα χέρια ένα μωρό και άλλα δύο στο καροτσάκι.

-Βρε Τριανταφυλλιά, εσύ δεν είσαι που σε πάντρεψα με το Χαραλάμπη; Τι βλέπω; Τι παιδιά και κακό είναι αυτό;

-Ναι, δεν έχουμε παράπονο, πάτερ. Έχουμε ένα ζευγάρι δίδυμα και άλλα τρία. Και πριν μερικές ημέρες μάθαμε ότι έιμαι πάλι έγκυος, μάλλον δίδυμα πάλι! Μας κουράζουν πάρα πολύ, μας ξεζουμίζουν οικονομικά, αλλά δε μπορώ να πω, είμαστε ευτυχισμένοι! Και τι να σας πω, προχθές είχαμε την κουβέντα σας.

-Δηλαδή;

-Ε να, θυμήθηκε ο Χαραλάμπης τότε που προσπαθούσαμε να κάνουμε παιδί και δε μπορούσαμε, που σας συνάντησε και του είπατε ότι θα παρακαλέσετε το Θεό για μας. Τι να σας πω, από τότε αρχίσαμε να γεννοβολάμε ασταμάτητα!

-Μπράβο, μπράβο, τα παιδιά είναι ευτυχία! Και πως είναι ο Χαραλάμπης λοιπόν;

-Δόξα τω Θεώ, μια χαρά είναι. Μόνο που αυτές τις μέρες λείπει σε ταξίδι. Πήγε στο Άγιο Όρος!

-Μπα; Και γιατί;

-Δεν κατάλαβα ακριβώς γιατί ήταν λίγο εκνευρισμένος, είπε ότι ήθελε...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...να σβήσει κάποιο αναθεματισμένο κερί...

7/1/12

Ο ανιχνευτής ψεύδους κι η οικογένεια

Ο πατέρας γυρνάει σπίτι μαζί με μια διαβολική συσκευή, όλο λαμπάκια, λεβιέδες, οθόνες και ματσακόνια.

-"Τι είναι τούτο, καλέ;", ρωτάει η γυναίκα του.

-Είναι ανιχνευτής ψεύδους! Βρήκα το κατάστημα των ηλεκτρικών σε ξεπούλημα και τον πήρα σε εξευτελιστική τιμή!

-Ε, και τι θα τον κάνουμε;

-Περίμενε μισό λεπτό και θα δεις! Πετράκη! Για έλα 'δω...

-Τι είναι μπαμπά;

-Δε μου λες, πήγες σχολείο σήμερα;

-Φυσικά πήγα!

Τα λαμπάκια του μηχανήματος αρχίζουν να αναβοσβήνουν και η ένδειξη "ΨΕΜΑ" να φαίνεται στην οθόνη.

-Α, ώστε έκανες κοπάνα, ε;

Ο μικρός κοκκινίζει.

-Εχμ, εεε, εντάξει, πήγα στο σπίτι του Μιχάλη!

-Και τι κάνατε εκεί;

-Τίποτα. Καθόμασταν και παίζαμε.

Το μηχάνημα δείχνει πάλι ψέμα, όμως.

Πετράκη, λέγε αλήθεια γιατί θα πέσει ξύλο! Τι κάνατε στου Μιχάλη; Μήπως καπνίζατε;

-Όχι, απλά είδαμε ένα DVD!

-DVD; Μήπως ήταν πορνό;

-Όχι καλέ, μια απλή ταινία ήταν.

Τα κόκκινα λαμπάκια στο μηχάνημα δίνουν πάλι ρεσιτάλ. Ο πατέρας δίνει ένα ξεγυρισμένο χαστούκι στο μικρό.

-Ορίστε για να μάθεις να λες ψέματα! Και μην ξανακούσω άλλη φορά ότι το έσκασες από το σχολείο! Για κοίτα πράγματα... Στην ηλικία σου, εγώ ούτε ήξερα τι θα πει κοπάνα!

Πάνω στη φράση αυτή του πατέρα, το μηχάνημα αρχίζει ξανά να χτυπιέται.

-"Χαχά, καλός είσαι και του λόγου σου", κοροιδεύει η μάνα. Αμ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...γιος σου είναι, από ποιον θα πάρει;

Στο "γιος σου είναι", το μηχάνημα αρχίζει να χτυπιέται ολόκληρο πάνω κάτω με όλα τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν σαν τρελά...

6/1/12

Ο παραμελημένος σύζυγος

Η σύζυγος επιστρέφει σπίτι και πιάνει τον άντρα της με μιαν άλλη στο κρεβάτι.

-Αγάπη μου, να σου εξηγήσω, δεν είναι αυτό που νομίζεις... Γύριζα σπίτι και βρήκα αυτή την κοπέλα στο δρόμο να πεινάει και να κρυώνει. Την έφερα στο σπίτι και της έδωσα ένα πιάτο φαγητό που το έφαγε με μεγάλη όρεξη.

»Ύστερα της έδωσα και δεύτερο και το έφαγε κι αυτό, τόσο πεινασμένη ήταν. Μετά για να μ᾽ ευχαριστήσει, έπιασε και καθάρισε την κουζίνα και όλο το σπίτι τόσο καλά που έλαμψαν. Το έρμο το σπιτάκι μας, το είχες πολύ παραμελήσει...

»Τότε κι εγώ τη λυπήθηκα που ήταν ξυπόλητη και με παλιά ρούχα και της έδωσα εκείνες τις γόβες που δεν είχες φορέσει ποτέ γιατί έλεγες ότι δε σου πήγαιναν κι εκείνο το μπλε φουστάνι που σου είχα κάνει δώρο στα γενέθλιά σου αλλά δεν το γούσταρες. Αυτή κάθισε και μαγείρεψε ένα υπέροχο σουφλέ που πάντα σου ζήταγα και ποτέ δεν έφτιαχνες κι ύστερα έπλυνε και σιδέρωσε όλα μου τα πουκάμισα με τα οποία εσύ ποτέ δεν είχες ασχοληθεί.

»Την ευχαρίστησα πολύ και της έδωσα μερικά ακόμα μικροπράγματα. Πριν φύγει λοιπόν, με ρώτησε αν υπάρχει τίποτ᾽ άλλο...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...που να μη χρησιμοποιεί πια η γυναίκα μου...

29/12/11

Η άπιστη γυναίκα του μαφιόζου και η εκδίκηση

(Στο τηλέφωνο): -Αφεντικό, τους βλέπουμε αυτή τη στιγμή στην κρεβατοκάμαρα. Είχατε δίκιο!

-Ώστε είναι αλήθεια... Η γυναίκα μου μ' αυτό τον ξεβράκωτο, τον κηπουρό! Θα τους σκίσω!

-Aφεντικό, πρώτη φορά σε βλέπω τόσο εκτός εαυτού. Δεν έχεις παρά να δώσεις τη σχετική εντολή. Τα "παιδιά" θα αναλάβουν τα υπόλοιπα. Ηρέμησε, σε παρακαλώ. Δε θέλουμε να πάθεις κάτι, σωστά;

-Έχεις δίκιο, Σαμ! (Στο τηλέφωνο): -Δώσε μου το Μακ, το σκοπευτή. Τώρα!

-Αφεντικό, εδώ Μακ!

-Άκουσέ με αγόρι μου. Θέλω να πάρεις την καλύτερη σου καραμπίνα, αυτή με τη μεγαλύτερη ακρίβεια. Θα σημαδέψεις καλά και θα ρίξεις δύο βολές ακριβείας. Τη μία στο κεφάλι αυτής της σκρόφας. Θέλω να το κάνεις κομμάτια, να γίνουν τα μυαλά της ένα με την ταπετσαρία! Κι ύστερα στ' απόκρυφα αυτού του μπάσταρδου, να του ανοίξεις μια τεράστια τρύπα εκεί κάτω! Κατάλαβες;

-Μάλιστα αφεντικό. Παίρνω την καραμπίνα μου αμέσως. Σημαδεύω και ...αχά!

-Εντάξει, Μακ; Το κανόνισες;

-Όχι ακόμα, απλά ήθελα να σας πω ότι...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...μπορώ να το κάνω με μία μόνο βολή!

26/12/11

Κερατούκλη...

Μια φορά ήταν ένας που πήγαινε πρωί-πρωί στη δουλειά του.

Όπως περπατούσε, διασταυρώνεται με έναν τύπο, ο οποίος του δίνει ένα πειραχτικό σκαμπιλάκι στο μάγουλο και του λέει με ύφος:

-Κερατούκλη...

Ο φίλος μας παραξενεύεται από το θράσος του αγνώστου, αλλά μέχρι να το πάρει καλά-καλά χαμπάρι, ο άλλος έχει εξαφανιστεί.


Για να μην τα πολυλογούμε, το σκηνικό αυτό επαναλαμβάνεται αρκετές φορές τις επόμενες μέρες σε διαφορετικές φάσεις, πότε μέσα στο λεωφορείο, πότε στην ουρά στο ταχυδρομείο και άλλα. Πάντα πρόκειται για τον ίδιο τύπο που του δίνει ένα ελαφρύ περιπαιχτικό σκαμπιλάκι κι ύστερα αναφωνεί εκείνο το πειραχτικό "Κερατούκλη!".

Ο φίλος μας έχει πειραχτεί κάπως, αλλά κυρίως είναι πολύ περίεργος.

Ένα απόγευμα το συζητάει με τη γυναίκα του, αλλά κι εκείνη δεν ξέρει τι να πει:

-Έλα αγάπη μου, κανένας τρελός θα είναι, θα καθόμαστε τώρα να ασχολούμαστε με τον κάθε παλαβό;

-Δίκιο έχεις βρε γυναίκα, δεν ασχολούμαι άλλο!


Την επόμενη μέρα, περιμένοντας το λεωφορείο, εμφανίζεται πάλι ο άγνωστος. Ρίχνει το γνωστό σκαμπιλάκι και πετάει το εξής:

-Κερατούκλη!...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...Είσαι και μαρτυριάρης, ε;

24/12/11

Η εξαφάνιση των γυναικών

Περιμένουν δυο τύποι στο αστυνομικό τμήμα για να αναφέρουν εξαφάνιση. Είναι και οι δυο πολύ στενοχωρημένοι.

-Εσείς ποιον χάσατε;

-Αχ, δυστυχώς έχασα τη γυναίκα μου!

-Α, τι μου λέτε; Κι εσείς; Κι εγώ, δυστυχώς!

-Τι θλιβερή σύμπτωση! Πόσον καιρό έχει να φανεί;

-Δυο μέρες. Κι η δική σας;

-Εμένα, τρεις μέρες. Τι να σας πω, κοντεύω να τρελαθώ! Έχω ψάξει όλη την περιοχή και δε μπορώ να τη βρω!

-Α, κι εσείς; Κι εγώ το ίδιο!

-Να σας πω! Τώρα που θα κάνουμε την αναφορά, τι θα λέγατε αν βοηθούσαμε ο ένας τον άλλο;

-Τι εννοείτε;

-Εννοώ, αν βγαίναμε για ψάξιμο μαζί; Οπωσδήποτε δυο ζευγάρια μάτια είναι καλύτερα από δύο!

-Μμμ, ωραία ιδέα, μπράβο! Έτσι θα κάνουμε!

-Δε μου λέτε; Πώς είναι η γυναίκα σας;

-Είναι γύρω στο 1,85 ψηλή, ξανθιά, με γαλανά μάτια, σαρκώδη χείλη και εντυπωσιακό στήθος και περιφέρεια... Μα τι έχετε;

-Τίποτα, τίποτα! Συνεχίστε!

-Ε, τι να συνεχίσω; Τελείωσα! Πείτε μου τώρα για τη δική σας!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
-Ποιος τη χ**ει τη δική μου; Πάμε τώρα αμέσως να βρούμε τη δική σας!

22/12/11

Καβγάς στο αυτοκίνητο

Το αντρόγυνο είναι στο αυτοκίνητο. Οδηγεί ο άντρας. Σε κάποια φάση, αρχίζουν να τσακώνονται. Πες-πες, φουντώνει ο καυγάς.

(Γυναίκα)-...Ωωχ, σταμάτα πια τις δικαιολογίες. Σε βαρέθηκα! Δεν αντέχω άλλο!

-Δε μας παρατάς πια;

-Ε λοιπόν, αυτό ακριβώς θα κάνω! Εγώ φταίω που δεν άκουγα τη μαμά μου τόσον καιρό... Αύριο χωρίζουμε!

-Στα τέτοια μου!

-Και ξέρεις κάτι; Ξέρω ότι έχεις ερωμένη και έχω και αποδείξεις. Φρόντισε και γι' αυτό η μαμά μου! Έχουμε φωτογραφίες. Το διαζύγιο θα βγει εις βάρος σου!

-Στα τέτοια μου!

-Και φυσικά, τα παιδιά θα τα κρατήσω εγώ, τι πιο φυσικό από το να μείνουν με τη μάνα τους;

-Στα τέτοια μου!

-Και θα πληρώσεις γερή διατροφή!

Ο άντρας κοκκινίζει από το θυμό του, αλλά κρατιέται. Δεν κάνει τίποτα. Αντιθέτως ηρεμεί μεμιάς και απλά πατάει περισσότερο γκάζι.

-Και θα σου πάρω και τη βίλα στο Ψυχικό, για να μάθεις να είσαι έτσι αναίσθητος!

Εκείνος πατάει ακόμα περισσότερο γκάζι. Έχει περάσει τα εκατό χιλιόμετρα την ώρα.

-Όσο για το πατρικό σου, λέω να το πουλήσω για τα τρέχοντα έξοδά μου: Κανένα φουστανάκι, κανένα μπιζουδάκι, ξέρεις τώρα!

-"ΓΝΜΝΓΚΡΦΡ" κάνει ο άντρας, αλλά και πάλι συγκρατιέται και τρέχει ακόμα πιο γρήγορα.

-Και θα σου πάρω και αυτό το σπορ αμαξάκι που κάθε μέρα το λιώνεις στο τρέξιμο το καημένο. Θα το παίρνω να πηγαίνω με τις φίλες μου για ψώνια στο Κολωνάκι!

Ο άντρας κοκκινίζει πάλι από το κακό του, αλλά συγκρατιέται. Ανεβάζει σχέση και πατάει κι άλλο γκάζι. Τρέχει ήδη σα δαίμονας σχεδόν με 200 χιλόμετρα και προσπερνάει σαν αστραπή τα άλλα αυτοκίνητα.

-Καλά, εσύ δεν έχεις να πεις τίποτα; Δεν είναι κάτι που θέλεις να κρατήσεις;

Αντί για απάντηση ο άντρας κόβει απότομα το τιμόνι δεξιά πηγαίνοντας καρφί στον τοίχο μιας μάντρας.

-Μπα μου αρκεί που έχω...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...τον αερόσακο!

Το ζευγάρι κι οι εξωγήινοι

Ζεστό καλοκαιριάτικο βράδι. Το ζευγάρι είναι αραχτό στην αυλή του σπιτιού τους.

Ξαφνικά, εμφανίζεται από το πουθενά ένας ιπτάμενος δίσκος ο οποίος προσγειώνεται στην αυλή. Από μέσα βγαίνουν κάτι μικρά πράσινα ανθρωπάκια.

-Γήινοι, μη φοβάστε, δε θα σας πειράξουμε! Κάνουμε ένα πείραμα! Θέλετε να έρθετε μαζί μας για λίγο, να ...ζευγαρώσουμε; Ύστερα θα είστε ελεύθεροι!

Παρά το φόβο τους, το ζευγάρι εκστασιάστηκε. Άρχισαν κι οι δυο να φαντασιώνονται στην ιδέα. Δε χρειάστηκε και πολύ για να πειστούν. Ακολούθησαν λοιπόν τα περίεργα όντα στο εσωτερικό του σκάφους.

Τον άντρα συνόδευσε ένα θηλυκό ανθρωπάκι, ενώ τη γυναίκα ένα αρσενικό.


Όταν η γυναίκα είδε το μόριο του πλάσματος, έβαλε τα γέλια. Ήταν μικρό σα γαριδάκι! Προσπάθησε λοιπόν να του εξηγήσει ότι δε μπορεί να γίνει τίποτα με ένα τόσο μικρό όργανο.

Το πλάσμα κατάλαβε. Έστριψε το αριστερό του αυτί, οπότε μεμιάς το όργανό του έγινε πενταπλό σε μέγεθος.

Η γυναίκα εντυπωσιάστηκε. Το όργανο όμως, παρά το μήκος, ήταν πάρα πολύ λεπτό σα μολύβι. Εξήγησε και πάλι στο πλάσμα. Εκείνο έστριψε ευθύς το δεξί του αυτί και σε λίγο το όργανο είχε τόσο το κατάλληλο μήκος όσο και πάχος.


Αυτό που ακολούθησε, η γυναίκα δε θα το ξεχνούσε ποτέ στη ζωή της. Ήταν η πιο καυτή βραδιά που είχε περάσει ποτέ! Τύφλα να είχαν όλοι οι εραστές του κόσμου!


Το επόμενο πρωί, αποχαιρέτησε προς μεγάλη στενοχώρια της το πλάσμα και βγήκε από τον ιπτάμενο δίσκο. Μετά από ένα λεπτό έκανε το ίδιο κι ο άντρας της, ενώ ο δίσκος απογειώθηκε αθόρυβα και σύντομα έγινε ένα με το γαλάζιο τ' ουρανού.

Γυναίκα: -Αγάπη μου, ελπίζω να μη ζηλέψεις, αλλά η χθεσινή βραδιά ήταν για μένα πραγματικά ανεπανάληπτη. Αυτός ο εξωγήινος ήταν... ήταν... Τι να πω! Δε συγκρινόταν με καμιά γήινη σεξουαλική εμπειρία! Κι εσύ πώς πέρασες;

-Ουουουφ, τι να σου λέω τώρα; Τζίφος! Η τύπισσα δεν είχε ιδέα. Δεν έγινε απολύτως τίποτα. Αντί να μπει στο "ψητό" όλη τη νύχτα...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...καθόταν και μου έστριβε τ' αυτιά!

21/12/11

Χορός μεταμφιεσμένων

Ένα ζευγάρι ήταν καλεσμένο σε χορό μεταμφιεσμένων.

Η γυναίκα αποφάσισε να κάνει μια έκπληξη στον άντρα της, γιατί ήξερε ότι εκείνος μπερμπάντευε όταν αυτή απουσίαζε.

Έτσι, του είπε ότι ήταν πολύ κουρασμένη και πως θα καθίσει σπίτι να διαβάσει και να κοιμηθεί νωρίς.

Ο άντρας στενοχωρήθηκε λίγο (ή έτσι έδειξε τουλάχιστον), αλλά τελικά αποφάσισε να φορέσει τη στολή Κινγκ-Κονγκ που είχε νοικιάσει και να πάει στο χορό.

Μόλις έφυγε, η γυναίκα σηκώθηκε αμέσως από το κρεβάτι, ετοιμάστηκε, φόρεσε μια στολή ...σέξι καμαριέρας που είχε μυστικά προμηθευτεί, φροντίζοντας να μακιγιάρει πάρα πολύ το πρόσωπό της και να φορέσει και μια μεγάλη μάσκα για να μην αναγνωρίζεται.

Στο χορό παρακολουθούσε μυστικά τον άντρα της, μια που ήξερε τη μεταμφίεσή του. Ο άτιμος, δεν είχε αφήσει θηλυκό για θηλυκό! Με όλες φλέρταρε και χόρευε. Και δεν έχανε ευκαιρία να απλώνει και τα ξερά του πάνω στο χορό!

Σε κάποια στιγμή η γυναίκα του πέρασε από δίπλα του και του καλογυάλισε έτσι όπως ήταν προκλητικά ντυμένη. Άρχισε να την κορτάρει και έπιασαν να χορεύουν. Ήταν ψιλοζαλισμένοι κι οι δυο από τα ποτά έτσι κι αλλιώς.

Εκείνη φρόντισε να του δώσει θάρρος. κι αυτός προχώρησε, αγγίζοντάς την όλο και πιο πολύ. Για να μην τα πολυλογούμε, η ...κατάσταση ζεστάθηκε γρήγορα και κατέληξαν σε κάποιο σκοτεινό πίσω δωμάτιο του σπιτιού για ένα γρήγορο τετ-α-τετ.

Μετά, εκείνη κατόρθωσε να του το σκάσει. Έφυγε και γύρισε γρήγορα σπίτι.


Σε μερικές ώρες, επιστρέφει κι εκείνος, πολύ κουρασμένος και μισομεθυσμένος.

-Πώς τα πέρασες στο χορό, αγάπη μου;

-Α, έτσι κι έτσι. Ήταν βαρετά, μωρέ!

-Χόρεψες καθόλου; Έγινε τίποτα ενδιαφέρον;

-Μπαα, δε χόρεψα σχεδόν καθόλου!

-"Σώπα καλέ, κοτζάμ χορός μεταμφιεσμένων και δε χόρεψες καθόλου;", προσπαθεί εκείνη να τον ψαρέψει.

-Μμμ, για να είμαι ειλικρινής, χόρεψα λίγο...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...στην αρχή, αλλά μετά σκυλοβαρέθηκα! Ευτυχώς που βρήκα κάτι φίλους και πήγαμε στο υπόγειο. Εκεί είχε ένα ποδοσφαιράκι και λιώσαμε για ώρες! Δε μπορείς να φανταστείς όμως τι συνέβη στο Θανάση που δανείστηκε τη στολή μου!!

17/12/11

Παλιοί φίλοι τα πίνουν

Ο Πάνος κι ο Μάνος, παλιοί φίλοι, τα πίνουν σε κάποιο νυχτερινό μαγαζί και διηγούνται μεταξύ άλλων και τις μπερμπαντιές τους με τις ερωμένες τους.


Σε κάποια στιγμή, πάει ο ένας να πάρει ένα γύρο ποτά ακόμα.

Μετά από λίγο, επιστρέφει κάπως μουδιασμένος.

-Τι έγινε, ρε; Πού είναι τα ποτά; Είχε κόσμο στο μπαρ και βαρέθηκες να περιμένεις;

-Μμμ, όχι, δεν είχε κόσμο. Μόνο δύο γυναίκες ήταν στο μπαρ!

-Ε και λοιπόν; Ήταν τουλάχιστον τίποτα καλά κομμάτια;


-...

-Μίλα ρε! Τι τρέχει; Σου ρίξανε χυλόπιτα; Γιατί είσαι έτσι αποσβολωμένος;

-Ρε συ, Μάνο, δε θα το πιστέψεις! Στο μπαρ κάθεται η γυναίκα μου και δίπλα της η ερωμένη μου! Φοβάμαι να πάω μέχρι εκεί. Θα με αναγνωρίσουν κι οι δυο και μπορεί να με υποπτευθούν. Δε θέλω να το ρισκάρω!

-Α, χα, χα! Για φαντάσου σύμπτωση! Καλά, δεν πειράζει, πάω εγώ.


Μετά από λίγο, ο Μάνος επιστρέφει κι αυτός χωρίς ποτά.

-Τι έγινε, ρε;

-Άσε ρε Πάνο, δε θα το πιστέψεις...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...είναι πολύ μικρός ο κόσμος! Κι εμένα κάθονται η γυναίκα κι η ερωμένη μου στο μπαρ!

[Για όσους δεν κατάλαβαν...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
η γυναίκα του καθενός ήταν ερωμένη του άλλου]

16/12/11

Ο ετοιμοθάνατος σύζυγος

Ο σύζυγος πέφτει θέμα σοβαρής δηλητηρίασης. Τα πράγματα είναι πολύ άσχημα. Βρίσκεται στο κρεβάτι ετοιμοθάνατος. Είναι ζήτημα μερικών ωρών ή ημερών.

(Ξεψυχισμένα): -Αγάπη μου, είσαι εδώ;

-Ναι, αντρούλη μου!

-Πες μου, μ' αγαπάς;

-Φυσικά, καρδούλα μου!

-"Ξέρεις", συνεχίζει με δυσκολία λόγω της κατάστασής του, "πρέπει να σου ομολογήσω ότι σε έχω απατήσει..."

-Ε, μην τα σκέφτεσαι αυτά, τώρα πάνε περάσανε!

-Όχι... Πρέπει να σου τα πω... Να πάω χωρίς κρίματα...

-Μα ο γιατρός είπε να μην κουράζεσαι!


-Είχα ερωμένη επί χρόνια... Μια φίλη σου...

-Δεν πειράζει, λατρεία μου! Αυτά θα σκεφτόμαστε τώρα;

-Κι ύστερα, με τη γραμματέα μου... Πολλές φορές... Στο γραφείο... Σου έλεγα για συμβούλιο...

-Ε, τι να κάνουμε. Άντρας ήσουν, πειρασμοί υπάρχουν πάντα πολλοί...

-Δεν τελείωσα, είναι κι άλλα... Τα νάιτ κλαμπ...

-Αγάπη μου, μην κουράζεσαι άλλο στην κατάστασή σου! Τα ξέρω όλα. Και για τα νάιτ κλαμπ, και για τις πόρνες και για την κουμπάρα και όλα τα άλλα...

-Κι από πότε ξέρεις...

-Από πάντα!

-Μωρό μου, είσαι ένας άγγελος...

-Όχι ακριβώς...

-Τι εννοείς;
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
-Εγώ σου έδωσα το δηλητήριο!

14/12/11

Αγάπη μου, άν ποτέ πεθάνω...

Ένα ζευγάρι, παντρεμένο πολλά χρόνια συζητάει στο κρεβάτι.

Εκείνη: -Αγάπη μου, αν ποτέ πεθάνω, θα ξαναπαντρευτείς;

-Μμμ, δεν ξέρω.

-Τι θα πει, "δεν ξέρω"; Θα μείνεις μόνος σου δηλαδή, για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής σου;

-Ε, μάλλον όχι!

-Άρα, θα ξαναπαντρευτείς!

-Ε, ναι!

-Και θα ζεις μαζί της στο σπίτι μας;

-Ε, τι να σου πω, μάλλον!

-Και δηλαδή μπορεί να κοιμάστε σ' αυτό εδώ το κρεβάτι;

-Ξέρω 'γω; Μα τι με ρωτάς τώρα, αγάπη μου;

-Μα έχει σημασία για μένα!

-Ε, ναι, μπορεί. Αν δεν αγοράσουμε καινούριο. Αλλά δεν είναι πολύ υποθετικά όλα αυτά;

-Και δηλαδή, μπορεί να φοράει τα ρούχα μου, τα φορέματα και τις φούστες μου;

-Ε, μπορεί.

-Και τα εσώρουχά μου;

-Αγάπη μου, το παρατραβάς!

-Και τις γόβες μου;

-Ε, όχι λοιπόν! Όχι τις γόβες σου αποκλείεται να τις φοράει!

-Πάλι καλά!

-Βλέπεις...
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...αυτή φοράει 38!

13/12/11

Αυτός, αυτή και το μαγείρεμα

Κυριακή πρωί. Η σύζυγος μαγειρεύει.

Ξαφνικά, έρχεται δίπλα της ο άντρας της κι αρχίζει να της φωνάζει γρήγορα και αγχωμένα:

-Πρόσεχε! Θα καούν οι μελιτζάνες. Χαμήλωσε τη φωτιά! Γρήγορα! Καίγονται, μύρισαν! Κι ο κιμάς θέλει ανακάτεμα! ΜΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ; Πρόσεχε με τη μπεσαμέλ, θα κόψει! Προσεχτικά!! Ο φούρνος καίει...

-"Αγάπη μου, τι έπαθες;" Τον ρωτάει αυτή.

Αυτός εξακολουθεί:

-Άστα αυτά! Δε βλέπεις; Οι μελιτζάνες καίγονται! Ανακάτεψε γρήγορα! Κι ο κιμάς θέλει λάδι! Ρίξε λίγο και στο ταψί για το φούρνο. ΠΡΟΣΕΧΕ! Θα πέσει αλάτι κάτω, είναι γρουσουζιά...

-Να σου πω αγάπη μου, δεν πας μέσα; Δε με βοηθάς καθόλου. Ίσα, ίσα με αγχώνεις και θα κάνω όντως κανένα λάθος ή ζημιά. Κι έπειτα, αφού δεν έχεις ιδέα από μαγειρική, δεν καταλαβαίνω πως σου ήρθε να 'ρθεις να φωνάζεις μές στ' αυτί μου...

-Λατρεία μου, απλώς προσπαθώ να σου δείξω πως είναι...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...να σε έχω συνοδηγό όταν οδηγώ στο αυτοκίνητο!

11/12/11

Η γυναίκα, το αυτοκίνητο και το 710

Μια κυρία σταματάει σε ένα πρατήριο βενζίνης.

-Καλημέρα σας! Τι μπορώ να κάνω για σας;

-Χρειάζομαι ένα ...710!

-Ενα τι;;;

-Ένα εφτακόσια δέκα, καλέ! Δεν το ξέρετε;

-Όχι κυρία μου, με συγχωρείτε, δεν έχω ιδέα τι είναι αυτό!

-Φωνάξτε σας παρακαλώ κάποιον άλλο υπάλληλο, πιο έμπειρο!


Ο τύπος φωνάζει το μηχανικό αυτοκινήτων.

-Παναγή, η κυρία θέλει, λέει ένα ...710 για το αμάξι της!

-Τι ακριβώς είναι αυτό, κυρία μου;

-Μα καλά, δεν το ξέρετε; Τι μηχανικός είστε;

-Είκοσι χρόνια στις ...λαμαρίνες, ειλικρινά πρώτη φορά το ακούω αυτό το 710 που μου λέτε! Πρόκειται για κάποιον κωδικό;

-Τι να σας πω, δεν ξέρω, είναι συνήθως κάπου στο κέντρο της μηχανής, αλλά νομίζω πως κάπου μου έπεσε!

-Τι εννοείτε, "σας έπεσε"; Μα, για τι ακριβώς μιλάμε;


Τελικά, αφού άνοιξαν το καπό, η τύπισσα τους έδειξε που θα έπρεπε να ήταν το "710". Μόλις κατάλαβαν, οι υπάλληλοι έκαναν "αααααα" και κρατήθηκαν να μη γελάσουν.

Επρόκειτο για το...
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

10/12/11

Ζωή με μηχανική υποστήριξη

Το αντρόγυνο βλέπει στην τηλεόραση μια εκπομπή για έναν ασθενή που είναι τελείως φυτό και ζει με μηχανική υποστήριξη. Το θέμα είναι πραγματικά συγκλονιστικό, κι οι δύο έχουν προβληματιστεί πολύ.

Αυτός: -Αγάπη μου, μετά από όλα αυτά που είδαμε απόψε, θέλω να σε θερμοπαρακαλέσω, αν φτάσω ποτέ σε μια τέτοια κατάσταση να εξαρτώμαι από ένα μηχάνημα, να κείτομαι όλη μέρα ανίκανος ακόμα και να σκεφτώ και η μόνη τροφή μου να είναι από μια φιάλη, να με απαλλάξεις από αυτό το μαρτύριο. Ποτέ δα ήθελα να ζω έτσι! Απλά απόσύνδεσέ με, θα σου είμαι αιώνια ευγνώμων!

Αυτή: -Έχεις δίκιο, καρδιά μου. Ποιος θα ήθελε;

Και η γυναίκα πέφτει σε βαθιά σκέψη.


Την επόμενη μέρα το πρωί:

Αυτός (εκνευρισμένα): -ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ; Μπορείς να μου πεις σε παρακαλώ...
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...τι έκανες στον υπολογιστή και στην τηλεόραση και δεν ανάβουν; Και γιατί πέταξες όλες τις μπύρες μου στα σκουπίδια;

5/12/11

Ο οδηγός, ο τροχαίος και οι δικαιολογίες

Ήταν ένας που οδηγούσε πατημένος το καινούριο γρήγορο αμάξι του στην εθνική οδό. Είχε βάλει και μουσική δυνατά και γούσταρε τρελά.


Ξαφνικά, βλέπει στον καθρέφτη ότι τον κυνηγάει μια μηχανή της αστυνομίας.

-"Δε βαριέσαι, θα του ξεφύγω", σκέφτεται.

Πατάει κι άλλο γκάζι. Ο τροχαίος όμως ανοίγει κι αυτός ταχύτητα και τον ξαναπλησιάζει. Του παίζει τα φώτα για να σταματήσει.

Εκείνος όμως επιταχύνει κι άλλο. Είχε φτάσει σχεδόν τα 200 χιλιόμετρα την ώρα. Βλέπει όμως ότι ο αστυνομικός τον έφτασε πάλι.

-"Μπα, πόσο γρήγορα πάνε οι γ^^^μένες μηχανές της τροχαίας;", σκέφτεται και τελικά λέει να σταματήσει, αφού είναι τελικά αδύνατο να ξεφύγει.

Ο τροχονόμος που έρχεται, φαίνεται ιδιαίτερα εκνευρισμένος

-Κύριε, τρέχατε με ...υπερβολικά υπερβολική ταχύτητα. Κι εκτός αυτού, όταν σας έκανα σήμα να σταματήσετε, με αγνοήσατε και τρέξατε ακόμα περισσότερο! Τι συμπεριφορά είναι αυτή; Το ξέρετε ότι μπορώ να σας συλλάβω αυτή τη στιγμή και να σας πάω μέσα;

-Ελάτε κύριε αστυνομικέ μου, εδώ γίνονται σόδομα και γόμορα στη χώρα. Τι πειράζει που έτρεχα κι εγώ λιγάκι; Δοκίμαζα το καινούριο μου αμάξι, κακό είναι;

-"Δεν είναι πρωτότυπες οι δικαιολογίες σας", του λέει ο άλλος. "Εκτός αυτού, δε με αφορούν τα προσωπικά σας. Εγώ ξέρω ότι παραβήκατε το νόμο".

-Α, δηλαδή άμα σας πω μια πρωτύπη δικαιολογία, υπάρχει περίπτωση να τη γλυτώσω;

Ο αστυνομικός χαμογελάει.

-Για να είμαι ειλικρινής, είμαι φοβερά κουρασμένος σήμερα, θα προτιμούσα να περνούσαν ήσυχα μερικές ώρες για να πάω σπίτι μου. Έγιναν ένα σωρό ατυχήματα, μια ληστεία, γενικώς όλη τη μέρα έτρεχα πάνω-κάτω. Για δοκιμάστε κι αν όντως ακούσω κάτι καλό, θα το σκεφτώ να σας αφήσω.

Ο οδηγός βλέπει τη βέρα στο χέρι του αστυνομικού.

-Παντρεμένος κύριε αστυνομικέ; Πολλά χρόνια;

Ένα σύννεφο θλίψης φαίνεται στο πρόσωπο του τροχαίου.

-"Εδώ είμαστε", σκέφτεται χαρούμενος ο άλλος. "Ξέρετε, είμαι κι εγώ παντρεμένος!"

-Πρόβλημά σας! Και πάλι δε με αφορούν τα προσωπικά σας!

-Ναι, αλλά η γυναίκα μου με άφησε χθες και έφυγε με έναν αστυνομικό της τροχαίας, καλή ώρα όπως εσείς.

-Και λοιπόν;

-Ε να, όταν με κυνηγούσατε...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...νόμιζα ότι θέλατε απλά να μου την επιστρέψετε!

-Κατάλαβα! Μπορείτε να φύγετε, σας ευχαριστώ πολύ και καλημέρα σας!

22/11/11

Την επόμενη μέρα

Σάββατο πρωί. Μετά από μια νύχτα τρελής κρεπάλης με τους κολλητούς του, ο άντρας ξυπνάει με τρομερό πονοκέφαλο. Ούτε που θυμάται πως γύρισε σπίτι, πως μπήκε, πως έπεσε στο κρεβάτι.
Σηκώνεται, κάνει ένα ντους και πάει στην κουζίνα να φτιάξει έναν καφέ. Βρίσκει έτοιμο καφέ στην καφετιέρα και ένα σημείωμα της γυναίκας του:

"Αγάπη μου, σου έχω φτιάξει πρωινό, θα το βρεις ζεστό στο φούρνο. Αν δεν αισθάνεσαι καλά, πάρε ένα αναλγητικό, σου έχω αφήσει πάνω στο τραπέζι. Βγήκα για ψώνια, για να μαγειρέψω ένα υπέροχο φαγητό-έκπληξη για μεσημέρι. Θα τα πούμε σε λίγο. Σ' αγαπώ πολύ!"

Μετά από τα χθεσινά, ο καημένος περίμενε να τα ακούσει χοντρά. Με όλα αυτά που βλέπει, παραξενεύεται πολύ.

Έρχεται ο γιος τους στην κουζίνα.

-Καλημέρα, μπαμπά! Πώς είσαι σήμερα;

-...

-Η μαμά είπε πως χθες το βράδυ βγήκες με τους φίλους σου και γύρισες ξημέρωμα και πολύ κουρασμένος. Το πρωί τη βρήκα να μαζεύει κάτι εμετούς από το πάτωμα και κάτι σπασμένα. Είπε πως τα έριξες κατά λάθος μπαίνοντας σπίτι.

-Και είχε θυμώσει πολύ η μαμά;

-Μπα! Ήταν πολύ χαρούμενη, επειδή λέει πέρασες πολύ ωραία με τους φίλους σου!

-Άλλο πάλι... Δε μου λες, εσύ με άκουσες όταν γύρισα;

-Ναι, πως. Ανέβηκες πάνω και πήγες να πέσεις στο κρεβάτι ντυμένος. Η μαμά πήγε να σου βγάλει το παντελόνι, αλλά εσύ της φώναζες...
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...Κυρία μου αφήστε με ήσυχο, είμαι παντρεμένος!