Παλιοί φίλοι τα πίνουν

Ο Πάνος κι ο Μάνος, παλιοί φίλοι, τα πίνουν σε κάποιο νυχτερινό μαγαζί και διηγούνται μεταξύ άλλων και τις μπερμπαντιές τους με τις ερωμένες τους.


Σε κάποια στιγμή, πάει ο ένας να πάρει ένα γύρο ποτά ακόμα.

Μετά από λίγο, επιστρέφει κάπως μουδιασμένος.

-Τι έγινε, ρε; Πού είναι τα ποτά; Είχε κόσμο στο μπαρ και βαρέθηκες να περιμένεις;

-Μμμ, όχι, δεν είχε κόσμο. Μόνο δύο γυναίκες ήταν στο μπαρ!

-Ε και λοιπόν; Ήταν τουλάχιστον τίποτα καλά κομμάτια;


-...

-Μίλα ρε! Τι τρέχει; Σου ρίξανε χυλόπιτα; Γιατί είσαι έτσι αποσβολωμένος;

-Ρε συ, Μάνο, δε θα το πιστέψεις! Στο μπαρ κάθεται η γυναίκα μου και δίπλα της η ερωμένη μου! Φοβάμαι να πάω μέχρι εκεί. Θα με αναγνωρίσουν κι οι δυο και μπορεί να με υποπτευθούν. Δε θέλω να το ρισκάρω!

-Α, χα, χα! Για φαντάσου σύμπτωση! Καλά, δεν πειράζει, πάω εγώ.


Μετά από λίγο, ο Μάνος επιστρέφει κι αυτός χωρίς ποτά.

-Τι έγινε, ρε;

-Άσε ρε Πάνο, δε θα το πιστέψεις...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...είναι πολύ μικρός ο κόσμος! Κι εμένα κάθονται η γυναίκα κι η ερωμένη μου στο μπαρ!

[Για όσους δεν κατάλαβαν...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
η γυναίκα του καθενός ήταν ερωμένη του άλλου]

Αυτός, αυτή και οι ...τρύπες

Ένας τύπος, αρχάριος παίκτης του γκολφ, έπαιζε σε κάποιο γήπεδο.

Σε κάποια φάση μπερδεύεται και δε μπορεί να βρει σε ποια τρύπα πρέπει να παίξει.

Λίγο πιο κάτω είναι μια όμορφη κοπέλα. Πάει λοιπόν ο φίλος μας -αφορμή ήθελε κι αυτός- και τη ρωτάει:

-Με συγχωρείτε δεσποινίς μου, επειδή είμαι σχετικά καινούριος στο άθλημα, μήπως μπορείτε να μου πείτε σε ποια τρύπα παίζω τώρα;

-Βεβαίως κύριε, πριν από λίγο δε χτυπήσατε αυτή εκεί δίπλα στη λίμνη;

-Μάλιστα!

-Ε, τώρα θα πρέπει να χτυπήσετε αυτή εκεί, είστε στην 4, δηλαδή μια τρύπα πίσω μου, εγώ είμαι στην 5!

-Σας ευχαριστώ πολύ!


Μετά από λίγη ώρα, ο φίλος μας μπερδεύεται πάλι, κι όπως είδε ότι η τύπισσα είναι πάλι κοντά του, πάει και την ξαναρωτάει:

-Εχμ, με συγχωρείτε που σας ενοχλώ συνέχεια, αλλά πάλι μπερδεύτηκα! Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε άλλη μια φορα;

-Μα τι λέτε, δε με ενοχλείτε καθόλου, του απαντάει αυτή, με νόημα. Σας είδα πριν στο κίτρινο σημαιάκι. Τώρα χτυπάτε στην 15, είστε δηλαδή και πάλι μια τρύπα πίσω μου!

-Α, για κοίτα σύμπτωση! Σας ευχαριστώ πολύ!


Αυτό επαναλαμβάνεται καμιά δυο φορές ακόμα και -ω, τι συμπτώσεις- ο φίλος μας είναι πάντα μια τρύπα πίσω από την κοπέλα.


Αργότερα, φεύγοντας, πάει ο τύπος και λέει της κοπέλας:

-Μια που ψιλογνωριστήκαμε, εγώ να ξέρετε, μετά από 'δω θα πάω να πιω ένα ποτάκι στο τάδε μπαρ. Μήπως θέλετε να μου κάνετε παρέα;

-Μα ευχαρίστως!


Για να μην τα πολυλογούμε, βγαίνουν οι δυο τους και βρίσκονται να τα πίνουν στο μπαρ.

Κάποια στιγμή κουβεντιάζουν τα επαγγελματικά τους.

-"Είμαι υπάλληλος σε πολυκατάστημα με γυναικεία είδη", του λέει αυτή.

-"Α, και τι πουλάτε; Αρώματα μήπως;", ρωτάει αυτός.

-Ε, όχι, είμαι στα φαρμακευτικά και συγκεκριμένα... μη γελάσετε όμως, στα ταμπόν! (-;

Ο άλλος βάζει τα γέλια και σταματημό δεν έχει. Σα να του καθαρίζανε αυγά. Αυτό που λέμε ROTFL, βρε αδερφέ (-: Η κοπέλα παρεξηγείται.

-Α, μα δε σας είπα να μη γελάσετε; Τώρα νιώθω άβολα, ξέρετε είναι λίγο περίεργο...

-Ω, όχι, δεν κοροιδεύω τα προιόντα που πουλάτε. Απλά, σήμερα απ' ότι φαίνεται είμαι πάντα μια τρύπα πίσω σας ό,τι και να γίνει, διότι ξέρετε...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...εγώ έχω κατάστημα που εμπορεύεται χαρτιά υγείας!

Βαρεμάρα

Δυο κύριοι κάθονται σ' ένα μπαρ. Ο ένας περιμένει κάποιον και ψάχνει να σκοτώσει την ώρα του.

-Καλησπέρα σας, κύριε. Θέλετε να σας κεράσω μια μπύρα;

-Όχι, σας ευχαριστώ. Μια φορά ήπια μια μπύρα και δε μου άρεσε καθόλου!

-Τότε ένα ουίσκυ, ίσως;

-Μπα, ούτε ουίσκυ πίνω. Μια φορά όταν ήμουνα μικρός ήπια και ξέρασα. Από τότε δεν ξαναδοκίμασα.

-Θέλετε να κουβεντιάσουμε λίγο, να περάσει η ώρα;

-Τι να σας πω. Μια φορά μου έπιασε την κουβέντα κάποιος στο λεωφορείο και μου αμόλησε τόσε κοτσάνες που κόντεψα να καραφλιάσω. Και μετά δεν ξεκόλλαγε κιόλας.

"Αμάν, τι στραβόξυλο είναι τουτος;" σκέφτεται ο άλλος. "Και δεν περνάει κι ώρα..."

-Πάμε να μιλήσουμε στις δυο κοπέλες που κάθονται μόνες εκεί δίπλα; Ωραίες δεν είναι;

-Μπα! Μια φορά που έμπλεξα με γυναίκα, αναγκάστηκα στο τέλος να την παντρευτώ...

Ο άλλος προσέχει την εικόνα στο κινητό του πρώτου.

-Ο γιος σας είναι αυτός;

-Μάλιστα.

-Να υποθέσω ότι...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...είναι μοναχοπαίδι;