Ο Τοτός, το ψόφιο σπουργίτι και η λάθος εξήγηση

Ο Τοτός πηγαίνει βόλτα με τον πατέρα του στο πάρκο.

Σε κάποια στιγμή, παρατηρεί ο μικρός ένα ψόφιο σπουργιτάκι.

-Μπαμπά, τι είναι αυτό;

-Ένα ψόφιο σπουργίτι, παιδί μου!

-Και γιατί έχει τα πόδια πάνω;

Κι ο πατέρας, δυσανασχετώντας με τις συνεχείς περίεργες απορίες του μικρού, αποκρίνεται:

-Γιατί θα έρθει ο Θεούλης, θα το πιάσει από τα πόδια και θα το πάει στον ουρανό!

-"Ουάου!", αναφωνεί εντυπωσιασμένος ο μικρός.


Μετά από μερικές μέρες, ο Τοτός πάει στον πατέρα του και του λέει:

-Μπαμπά, που να στα λέω, παραλίγο να πεθάνει η μαμά σήμερα!

-Τι εννοείς παιδί μου; Δε σε καταλαβαίνω!

-Ε, να, ήταν ξαπλωμένη με τα πόδια ψηλά σαν εκείνο το σπουργίτι και φώναζε "Ωωωω, Θεέ μου...". Και θα την είχε πάρει ήδη ο Θεούλης να την πάει στον ουρανό αν δεν ήταν...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...ο νονός να πέσει πάνω της και την κράτησει...


(Δείτε κι εδώ κι εδώ για ακόμα μερικά κατορθώματα του Τοτού)

Ο ανιχνευτής ψεύδους κι η οικογένεια

Ο πατέρας γυρνάει σπίτι μαζί με μια διαβολική συσκευή, όλο λαμπάκια, λεβιέδες, οθόνες και ματσακόνια.

-"Τι είναι τούτο, καλέ;", ρωτάει η γυναίκα του.

-Είναι ανιχνευτής ψεύδους! Βρήκα το κατάστημα των ηλεκτρικών σε ξεπούλημα και τον πήρα σε εξευτελιστική τιμή!

-Ε, και τι θα τον κάνουμε;

-Περίμενε μισό λεπτό και θα δεις! Πετράκη! Για έλα 'δω...

-Τι είναι μπαμπά;

-Δε μου λες, πήγες σχολείο σήμερα;

-Φυσικά πήγα!

Τα λαμπάκια του μηχανήματος αρχίζουν να αναβοσβήνουν και η ένδειξη "ΨΕΜΑ" να φαίνεται στην οθόνη.

-Α, ώστε έκανες κοπάνα, ε;

Ο μικρός κοκκινίζει.

-Εχμ, εεε, εντάξει, πήγα στο σπίτι του Μιχάλη!

-Και τι κάνατε εκεί;

-Τίποτα. Καθόμασταν και παίζαμε.

Το μηχάνημα δείχνει πάλι ψέμα, όμως.

Πετράκη, λέγε αλήθεια γιατί θα πέσει ξύλο! Τι κάνατε στου Μιχάλη; Μήπως καπνίζατε;

-Όχι, απλά είδαμε ένα DVD!

-DVD; Μήπως ήταν πορνό;

-Όχι καλέ, μια απλή ταινία ήταν.

Τα κόκκινα λαμπάκια στο μηχάνημα δίνουν πάλι ρεσιτάλ. Ο πατέρας δίνει ένα ξεγυρισμένο χαστούκι στο μικρό.

-Ορίστε για να μάθεις να λες ψέματα! Και μην ξανακούσω άλλη φορά ότι το έσκασες από το σχολείο! Για κοίτα πράγματα... Στην ηλικία σου, εγώ ούτε ήξερα τι θα πει κοπάνα!

Πάνω στη φράση αυτή του πατέρα, το μηχάνημα αρχίζει ξανά να χτυπιέται.

-"Χαχά, καλός είσαι και του λόγου σου", κοροιδεύει η μάνα. Αμ...
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...γιος σου είναι, από ποιον θα πάρει;

Στο "γιος σου είναι", το μηχάνημα αρχίζει να χτυπιέται ολόκληρο πάνω κάτω με όλα τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν σαν τρελά...

Ο παραμελημένος σύζυγος

Η σύζυγος επιστρέφει σπίτι και πιάνει τον άντρα της με μιαν άλλη στο κρεβάτι.

-Αγάπη μου, να σου εξηγήσω, δεν είναι αυτό που νομίζεις... Γύριζα σπίτι και βρήκα αυτή την κοπέλα στο δρόμο να πεινάει και να κρυώνει. Την έφερα στο σπίτι και της έδωσα ένα πιάτο φαγητό που το έφαγε με μεγάλη όρεξη.

»Ύστερα της έδωσα και δεύτερο και το έφαγε κι αυτό, τόσο πεινασμένη ήταν. Μετά για να μ᾽ ευχαριστήσει, έπιασε και καθάρισε την κουζίνα και όλο το σπίτι τόσο καλά που έλαμψαν. Το έρμο το σπιτάκι μας, το είχες πολύ παραμελήσει...

»Τότε κι εγώ τη λυπήθηκα που ήταν ξυπόλητη και με παλιά ρούχα και της έδωσα εκείνες τις γόβες που δεν είχες φορέσει ποτέ γιατί έλεγες ότι δε σου πήγαιναν κι εκείνο το μπλε φουστάνι που σου είχα κάνει δώρο στα γενέθλιά σου αλλά δεν το γούσταρες. Αυτή κάθισε και μαγείρεψε ένα υπέροχο σουφλέ που πάντα σου ζήταγα και ποτέ δεν έφτιαχνες κι ύστερα έπλυνε και σιδέρωσε όλα μου τα πουκάμισα με τα οποία εσύ ποτέ δεν είχες ασχοληθεί.

»Την ευχαρίστησα πολύ και της έδωσα μερικά ακόμα μικροπράγματα. Πριν φύγει λοιπόν, με ρώτησε αν υπάρχει τίποτ᾽ άλλο...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...που να μη χρησιμοποιεί πια η γυναίκα μου...

Η άπιστη γυναίκα του μαφιόζου και η εκδίκηση

(Στο τηλέφωνο): -Αφεντικό, τους βλέπουμε αυτή τη στιγμή στην κρεβατοκάμαρα. Είχατε δίκιο!

-Ώστε είναι αλήθεια... Η γυναίκα μου μ' αυτό τον ξεβράκωτο, τον κηπουρό! Θα τους σκίσω!

-Aφεντικό, πρώτη φορά σε βλέπω τόσο εκτός εαυτού. Δεν έχεις παρά να δώσεις τη σχετική εντολή. Τα "παιδιά" θα αναλάβουν τα υπόλοιπα. Ηρέμησε, σε παρακαλώ. Δε θέλουμε να πάθεις κάτι, σωστά;

-Έχεις δίκιο, Σαμ! (Στο τηλέφωνο): -Δώσε μου το Μακ, το σκοπευτή. Τώρα!

-Αφεντικό, εδώ Μακ!

-Άκουσέ με αγόρι μου. Θέλω να πάρεις την καλύτερη σου καραμπίνα, αυτή με τη μεγαλύτερη ακρίβεια. Θα σημαδέψεις καλά και θα ρίξεις δύο βολές ακριβείας. Τη μία στο κεφάλι αυτής της σκρόφας. Θέλω να το κάνεις κομμάτια, να γίνουν τα μυαλά της ένα με την ταπετσαρία! Κι ύστερα στ' απόκρυφα αυτού του μπάσταρδου, να του ανοίξεις μια τεράστια τρύπα εκεί κάτω! Κατάλαβες;

-Μάλιστα αφεντικό. Παίρνω την καραμπίνα μου αμέσως. Σημαδεύω και ...αχά!

-Εντάξει, Μακ; Το κανόνισες;

-Όχι ακόμα, απλά ήθελα να σας πω ότι...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...μπορώ να το κάνω με μία μόνο βολή!

Κερατούκλη...

Μια φορά ήταν ένας που πήγαινε πρωί-πρωί στη δουλειά του.

Όπως περπατούσε, διασταυρώνεται με έναν τύπο, ο οποίος του δίνει ένα πειραχτικό σκαμπιλάκι στο μάγουλο και του λέει με ύφος:

-Κερατούκλη...

Ο φίλος μας παραξενεύεται από το θράσος του αγνώστου, αλλά μέχρι να το πάρει καλά-καλά χαμπάρι, ο άλλος έχει εξαφανιστεί.


Για να μην τα πολυλογούμε, το σκηνικό αυτό επαναλαμβάνεται αρκετές φορές τις επόμενες μέρες σε διαφορετικές φάσεις, πότε μέσα στο λεωφορείο, πότε στην ουρά στο ταχυδρομείο και άλλα. Πάντα πρόκειται για τον ίδιο τύπο που του δίνει ένα ελαφρύ περιπαιχτικό σκαμπιλάκι κι ύστερα αναφωνεί εκείνο το πειραχτικό "Κερατούκλη!".

Ο φίλος μας έχει πειραχτεί κάπως, αλλά κυρίως είναι πολύ περίεργος.

Ένα απόγευμα το συζητάει με τη γυναίκα του, αλλά κι εκείνη δεν ξέρει τι να πει:

-Έλα αγάπη μου, κανένας τρελός θα είναι, θα καθόμαστε τώρα να ασχολούμαστε με τον κάθε παλαβό;

-Δίκιο έχεις βρε γυναίκα, δεν ασχολούμαι άλλο!


Την επόμενη μέρα, περιμένοντας το λεωφορείο, εμφανίζεται πάλι ο άγνωστος. Ρίχνει το γνωστό σκαμπιλάκι και πετάει το εξής:

-Κερατούκλη!...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...Είσαι και μαρτυριάρης, ε;

Χορός μεταμφιεσμένων

Ένα ζευγάρι ήταν καλεσμένο σε χορό μεταμφιεσμένων.

Η γυναίκα αποφάσισε να κάνει μια έκπληξη στον άντρα της, γιατί ήξερε ότι εκείνος μπερμπάντευε όταν αυτή απουσίαζε.

Έτσι, του είπε ότι ήταν πολύ κουρασμένη και πως θα καθίσει σπίτι να διαβάσει και να κοιμηθεί νωρίς.

Ο άντρας στενοχωρήθηκε λίγο (ή έτσι έδειξε τουλάχιστον), αλλά τελικά αποφάσισε να φορέσει τη στολή Κινγκ-Κονγκ που είχε νοικιάσει και να πάει στο χορό.

Μόλις έφυγε, η γυναίκα σηκώθηκε αμέσως από το κρεβάτι, ετοιμάστηκε, φόρεσε μια στολή ...σέξι καμαριέρας που είχε μυστικά προμηθευτεί, φροντίζοντας να μακιγιάρει πάρα πολύ το πρόσωπό της και να φορέσει και μια μεγάλη μάσκα για να μην αναγνωρίζεται.

Στο χορό παρακολουθούσε μυστικά τον άντρα της, μια που ήξερε τη μεταμφίεσή του. Ο άτιμος, δεν είχε αφήσει θηλυκό για θηλυκό! Με όλες φλέρταρε και χόρευε. Και δεν έχανε ευκαιρία να απλώνει και τα ξερά του πάνω στο χορό!

Σε κάποια στιγμή η γυναίκα του πέρασε από δίπλα του και του καλογυάλισε έτσι όπως ήταν προκλητικά ντυμένη. Άρχισε να την κορτάρει και έπιασαν να χορεύουν. Ήταν ψιλοζαλισμένοι κι οι δυο από τα ποτά έτσι κι αλλιώς.

Εκείνη φρόντισε να του δώσει θάρρος. κι αυτός προχώρησε, αγγίζοντάς την όλο και πιο πολύ. Για να μην τα πολυλογούμε, η ...κατάσταση ζεστάθηκε γρήγορα και κατέληξαν σε κάποιο σκοτεινό πίσω δωμάτιο του σπιτιού για ένα γρήγορο τετ-α-τετ.

Μετά, εκείνη κατόρθωσε να του το σκάσει. Έφυγε και γύρισε γρήγορα σπίτι.


Σε μερικές ώρες, επιστρέφει κι εκείνος, πολύ κουρασμένος και μισομεθυσμένος.

-Πώς τα πέρασες στο χορό, αγάπη μου;

-Α, έτσι κι έτσι. Ήταν βαρετά, μωρέ!

-Χόρεψες καθόλου; Έγινε τίποτα ενδιαφέρον;

-Μπαα, δε χόρεψα σχεδόν καθόλου!

-"Σώπα καλέ, κοτζάμ χορός μεταμφιεσμένων και δε χόρεψες καθόλου;", προσπαθεί εκείνη να τον ψαρέψει.

-Μμμ, για να είμαι ειλικρινής, χόρεψα λίγο...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
.
.
...στην αρχή, αλλά μετά σκυλοβαρέθηκα! Ευτυχώς που βρήκα κάτι φίλους και πήγαμε στο υπόγειο. Εκεί είχε ένα ποδοσφαιράκι και λιώσαμε για ώρες! Δε μπορείς να φανταστείς όμως τι συνέβη στο Θανάση που δανείστηκε τη στολή μου!!

Ο ετοιμοθάνατος σύζυγος

Ο σύζυγος πέφτει θέμα σοβαρής δηλητηρίασης. Τα πράγματα είναι πολύ άσχημα. Βρίσκεται στο κρεβάτι ετοιμοθάνατος. Είναι ζήτημα μερικών ωρών ή ημερών.

(Ξεψυχισμένα): -Αγάπη μου, είσαι εδώ;

-Ναι, αντρούλη μου!

-Πες μου, μ' αγαπάς;

-Φυσικά, καρδούλα μου!

-"Ξέρεις", συνεχίζει με δυσκολία λόγω της κατάστασής του, "πρέπει να σου ομολογήσω ότι σε έχω απατήσει..."

-Ε, μην τα σκέφτεσαι αυτά, τώρα πάνε περάσανε!

-Όχι... Πρέπει να σου τα πω... Να πάω χωρίς κρίματα...

-Μα ο γιατρός είπε να μην κουράζεσαι!


-Είχα ερωμένη επί χρόνια... Μια φίλη σου...

-Δεν πειράζει, λατρεία μου! Αυτά θα σκεφτόμαστε τώρα;

-Κι ύστερα, με τη γραμματέα μου... Πολλές φορές... Στο γραφείο... Σου έλεγα για συμβούλιο...

-Ε, τι να κάνουμε. Άντρας ήσουν, πειρασμοί υπάρχουν πάντα πολλοί...

-Δεν τελείωσα, είναι κι άλλα... Τα νάιτ κλαμπ...

-Αγάπη μου, μην κουράζεσαι άλλο στην κατάστασή σου! Τα ξέρω όλα. Και για τα νάιτ κλαμπ, και για τις πόρνες και για την κουμπάρα και όλα τα άλλα...

-Κι από πότε ξέρεις...

-Από πάντα!

-Μωρό μου, είσαι ένας άγγελος...

-Όχι ακριβώς...

-Τι εννοείς;
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

-Εγώ σου έδωσα το δηλητήριο!

Για να μικρύνει η κοιλιά του μπαμπά

Ο Πετράκης είναι το βράδυ στο κρεβάτι του, αλλά δεν κοιμάται (πιθανόν γιατί διαβάζει Μίκυ Μάου[ς]...).

Σε κάποια φάση, ακούει από το δωμάτιο των γονιών του κάτι περίεργους θορύβους.

Με την παιδική του περιέργεια, δεν κρατιέται και σηκώνεται να πάει να δει.

Μισανοίγει προσεκτικά την πόρτα της κρεβατοκάμαρας των γονιών του και τι να δει: Κι οι δυο τους τσίτσιδοι και η μάνα του πάνω στον πατέρα του να χοροπηδάει!


Την επόμενη μέρα, ρωτάει τη μάνα του:

-Μαμά, τι έκανες χθες βράδυ πάνω στο μπαμπά;

Η μάνα κοκκινίζει ελαφρά

-Εχμ, τι εννοείς μικρέ μου; Πού μας είδες;

-Να, χθες το βράδυ κάνατε φασαρία και σας είδα στην κρεβατοκάμαρα. Τι περίεργη γυμναστική ήταν αυτή;


-Γυμναστική; Α, ναι, γυμναστική! Σωστά! Που λες, η κοιλιά του πατέρα σου έχει μεγαλώσει πολύ τελευταία, οπότε κάνω μια άσκηση, χοροπηδάω επάνω της για να μικρύνει!

-"Ουάου, καταπληκτικό", απαντάει ικανοποιημένος ο μικρός.


Μετά από λίγο καιρό, ο Πετράκης πάει στη μάνα του και της λέει:

-Μαμά, μαμά, άδικα κάνεις τον κόπο με την κοιλιά του μπαμπα. Δεν πρόκειται να μικρύνει. Όσο πάει θα μεγαλώνει!

-Τι εννοείς, Πετράκη; Δε σε καταλαβαίνω!

-Ε, να, εσύ μπορεί να προσπαθείς το βράδυ να τη μικρύνεις, αλλά...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...έρχεται τα πρωινά η κουμπάρα και του τη φουσκώνει σα να 'τανε μπαλόνι!

Δείτε κι εδώ και κυρίως εδώ για παρόμοια παιδικά κατορθώματα (-;

Ο μαρτυριάρης Τοτός

Ο Τοτός παίζει στο πάρκο.

Σε κάποια στιγμή βλέπει το αυτοκίνητο του μπαμπά του. Οδηγημένος από την παιδική περιέργεια, ακολουθεί το αυτοκίνητο να δει τι θα γίνει.

Το αυτοκίνητο σταματάει σε ένα απόμερο μέρος. Ο Τοτός πλησιάζοντας βλέπει τον πατέρα του μαζί με τη νονά του. Κι ύστερα, εκείνος αρχίζει να φιλάει παθιάρικα τη νονά και να της βγάζει ένα-ένα τα ρούχα και ...καταλαβαίνετε.

Χωρίς να πολυκαταλαβαίνει, τρέχει στη μαμά του να της πει το περίεργο νέο.

-Μαμά, μάμά, είδα το αυτοκίνητο του μπαμπά στο πάρκο!

-Α! Καλά. Και λοιπόν;

-Ήταν μέσα και η νονά!

-Α, ναι; Και τι έκαναν;

-Ο μπαμπάς τη φιλούσε, κι ύστερα της έβγαλε τα ρούχα...

(Εξαγριωμένη) -Ώστε έτσι, ε; Λοιπόν, Τοτό, ας κάνουμε μια συμφωνία: Το βράδυ έχουμε τραπέζι και θα έρθει όλο το σόι, μαζί κι η νονά. Τι θα έλεγες να μας διηγηθείς εκεί την ιστορία, ώστε να την ακούσουν όλοι και να διασκεδάσουν;

-Μπράβο, μαμά! Πολύ καλή ιδέα!


Το βράδυ λοιπόν στο τραπέζι, ο Τοτός ύστερα με την ενθάρρυνση της μητέρας του, αρχίζει να λέει την ιστορία:

-Θα σας πω μια πολύ διασκεδαστική ιστορία! Σήμερα στο πάρκο είδα το αμάξι του μπαμπά!

(Ο πατέρας του χλωμιάζει)

-Και ήταν μέσα κι η νονά μου η Λούλα!

(Η νονά κοκκινίζει)

-Το αυτοκίνητο πήγε μέχρι ένα απόμερο μέρος κι ύστερα σταμάτησε.

(Ο πατέρας αρχίζει να βγάζει κρύο ιδρώτα)

-Ύστερα, ο μπαμπάς αρχίζει να φιλάει τη νονά στο στόμα...

(Η νονά έχει γίνει σωστό πατζάρι)

-...και να της βγάζει ένα-ένα τα ρούχα της...

(Ο πατέρας καταριέται την ώρα και τη στιγμή και σκέφτεται να αυτοκτονήσει εκεί μπροστά σε όλους)

-...κι ύστερα κόλλησαν γυμνοί ο ένας πάνω στον άλλο...

(Η νονά έχει ήδη λιποθυμήσει και της κάνουν αέρα)

-...ακριβώς όπως...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...είχα δει να κάνει και η μαμά με τον κουμπάρο, τότε που έλειπε ο μπαμπάς για δουλειές στη Θεσσαλονίκη!

Στο δωμάτιο του ξενοδοχείου

Βρισκόμαστε σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο στις Μαλδίβες.

-"Καλώς ήρθατε στο δωμάτιό σας, κύριε!" λέει ο μικρός, αφού μεταφέρει τις βαλίτσες.

Από πίσω του έρχεται το ζευγάρι, που φαίνεται πολύ στα μέλια.

Ο κύριος δίνει ένα γερό φιλοδώρημα και παραγγέλνει ένα μπουκάλι ακριβό κρασί.

-Μάλιστα κύριε. Έρχεται αμέσως!

Μετά από λίγο, ο μικρός τους φέρνει το κρασί και προσέχει ότι έχουν πέσει ήδη στο κρεβάτι. Η κυρία φοράει ένα πολύ προκλητικό διάφανο νυχτικό.

-Σ' ευχαριστώ παιδί μου. (Δίνει ένα ακόμα γερό φιλοδώρημα.) Μπορείς σε παρακαλώ αύριο το πρωί να μου φέρεις και μιαν εφημερίδα;

-Βεβαίως κύριε. Αύριο νωρίς το πρωί θα είναι στην πόρτα σας. Μήπως θέλει κάτι και η σύζυγός σας;

-Α, ναι, σωστά! Μαζί με την εφημερίδα, μπορείς να φέρεις σε παρακαλώ και...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...μια καρτ-ποστάλ;

Διακοπές με "ψάρεμα"

Ένας άντρας ήθελε να περάσει μερικές μέρες διακοπές με την ερωμένη του, χωρίς φυσικά όμως να το καταλάβει η γυναίκα του.

Με τα πολλά σκαρφίστηκε ένα παραμύθι, ότι δήθεν θα πήγαινε με τους φίλους του μια εβδομάδα διακοπές για ψάρεμα. Αφού τα κανόνισε όλα και έπεισε (δύσκολα!) και τη γυναίκα του, ήρθε η μέρα να φύγει.

-"Ελπίζω να είσαι φρόνιμος εκεί που πας, ε;" Του λέει η γυναίκα του.

-Μα φυσικά, αγάπη μου, τι βάζεις με το νου σου; Αντροπαρέα θα είμαστε!

-Να περάσετε όμορφα. Και να προσέχεις τον ήλιο!

-Να σου πω; Μου έβαλες μαζί τις καινούριες μου πυτζάμες;

-Μα φυσικά αγάπη μου!

Φεύγει λοιπόν ο άντρας, πάει και παίρνει την ερωμένη του και περνάνε μαζί μερικές μέρες ατέλειωτου πάθους.


Μια εβδομάδα αργότερα, επιστρέφει στη γυναίκα του.

-Πώς πέρασες αγάπη μου;

-Α, πολύ ωραία! Το γλεντήσαμε με τα φιλαράκια! Δεν πιάσαμε και τίποτα το αξιόλογο, βέβαια, αλλά περάσαμε πολύ ωραία! Όπως ξέρεις, στο ψάρεμα το πιο σημαντικό είναι η καλή παρέα και η ηρεμία και όχι το τι θα πιάσεις!

-Χαίρομαι που ευχαριστήθηκες αγάπη μου!

-Ααα, εκείνες τις πυτζάμες όμως τελικά τις ξέχασες.

-Μα όχι. Στις είχα βάλει μαζί σου!

-Τι λες αγάπη μου; Αφού δεν τις βρήκα πουθενά!

-Κι όμως! Ήταν...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...στο καλάθι με τα σύνεργα του ψαρέματος!

Ο σπόρος που θα γίνει αδερφάκι

Βράδυ. Ησυχία. Υποτίθεται ότι ο πιτσιρίκος κοιμάται, αλλά στην πραγματικότητα διαβάζει κρυφά Μίκυ Μάους. Κάποια στιγμή ξεχωρίζει κάτι περίεργους θορύβους από την κρεβατοκάμαρα των γονιών του.

Πάει μέχρι εκεί, λοιπόν, ανοίγει την πόρτα και παρατηρεί τους γονείς του σε μια ...κάπως τρυφερή κατάσταση. Φεύγει σιγά-σιγά, χωρίς να κάνει φασαρία.

Την επόμενη πάει στον πατέρα του και τον ρωτάει:

-Μπαμπά, τι έκανες χθες βράδυ με τη μαμά στην κρεβατοκάμαρα; Άκουσα τη φασαρία που κάνατε.

Αμήχανος ο πατέρας, του απαντάει:

-Εχμ, τίποτα παιδί μου. Θυμάσαι που λέγαμε ότι θέλουμε να κάνουμε άλλο ένα παιδάκι για να σου κάνει παρέα; Ε, να, χθες το βράδυ φύτεψα στην κοιλιά της μαμάς σου ένα σπόρο, ώστε σε μερικούς μήνες να βγει αδερφάκι!

-Εντυπωσιάζεται ο μικρός και κάνει μερικές ακόμα ερωτήσεις τις οποίες ο πατέρας του απαντάει και το θέμα φαίνεται να είναι λήξαν.


Περνάνε μερικοί μήνες κατά τη διάρκεια των οποίων, ο μικρός ακούει από τους γονείς του συχνά-πυκνά το ίδιο βιολί τα βράδια στην κρεβατοκάμαρα.


Ένα απόγευμα, ο μικρός πάει στον πατέρα του κλαίγοντας:

-Μπαμπά, μπαμπά, δεν πρόκειται να αποκτήσω ποτέ αδερφάκι!

-Γιατί το λες αυτό παιδί μου; Αφού εμείς με τη μαμά σου προσπαθούμε.

-Ναι, είναι αλήθεια, αλλά ξέρεις, το σπόρο που βάζεις εσύ στην κοιλιά της μαμάς τις νύχτες...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...έρχεται τα πρωινά ο νονός και τον τρώει!

Η γυναίκα και τα δώρα

Βλέπει ο άντρας τη γυναίκα του να φοράει ένα χρυσό δαχτυλίδι με ένα μεγάλο πανάκριβο διαμάντι.

-Αγάπη μου, πού το βρήκες αυτό το δαχτυλίδι; Πρώτη φορά το βλέπω.

-Α, που να στα λέω, αντρούλη μου! Προχθές στην τουαλέτα του γυμναστηρίου το βρήκα στο νιπτήρα! Δεν ήταν κανένας γύρω, ρώτησα και στη γραμματεία μήπως το έχασε κάποιος κι έπειτα από αρνητική απάντηση το κράτησα!


Περνούν μερικές μέρες και βλέπει ο άντρας τη γυναίκα του να φοράει τώρα μια μεγάλη γούνα που φαινόταν από μακριά ότι ήταν ακριβή.

-Βρε γυναίκα, που τη βρήκες πάλι αυτή τη γούνα;

-Α, τι να σου πω. Στη γκαρνταρόμπα του εστιατορίου που πήγαμε χθες με τις φίλες μου έκαναν λάθος κι αντί για το παλτό μου, μου έδωσαν αυτή τη γούνα;

-Έτσι ε; Μπράβο ρε γυναίκα, είσαι πολύ τυχερή, λέει ο σύζυγος, ο οποίος φυσικά κατάλαβε, δυστυχώς γι' αυτόν. Τι να σου πω, μπράβο! Εγώ ο καημένος ποτέ δε βρήκα κάτι αξίας...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...Μόνο ένα σλιπάκι στο κρεβάτι μας βρήκα σήμερα το πρωί κι αυτό μου ήτανε και μικρό...