Καβγάς στο αυτοκίνητο

Το αντρόγυνο είναι στο αυτοκίνητο. Οδηγεί ο άντρας. Σε κάποια φάση, αρχίζουν να τσακώνονται. Πες-πες, φουντώνει ο καυγάς.

(Γυναίκα)-...Ωωχ, σταμάτα πια τις δικαιολογίες. Σε βαρέθηκα! Δεν αντέχω άλλο!

-Δε μας παρατάς πια;

-Ε λοιπόν, αυτό ακριβώς θα κάνω! Εγώ φταίω που δεν άκουγα τη μαμά μου τόσον καιρό... Αύριο χωρίζουμε!

-Στα τέτοια μου!

-Και ξέρεις κάτι; Ξέρω ότι έχεις ερωμένη και έχω και αποδείξεις. Φρόντισε και γι' αυτό η μαμά μου! Έχουμε φωτογραφίες. Το διαζύγιο θα βγει εις βάρος σου!

-Στα τέτοια μου!

-Και φυσικά, τα παιδιά θα τα κρατήσω εγώ, τι πιο φυσικό από το να μείνουν με τη μάνα τους;

-Στα τέτοια μου!

-Και θα πληρώσεις γερή διατροφή!

Ο άντρας κοκκινίζει από το θυμό του, αλλά κρατιέται. Δεν κάνει τίποτα. Αντιθέτως ηρεμεί μεμιάς και απλά πατάει περισσότερο γκάζι.

-Και θα σου πάρω και τη βίλα στο Ψυχικό, για να μάθεις να είσαι έτσι αναίσθητος!

Εκείνος πατάει ακόμα περισσότερο γκάζι. Έχει περάσει τα εκατό χιλιόμετρα την ώρα.

-Όσο για το πατρικό σου, λέω να το πουλήσω για τα τρέχοντα έξοδά μου: Κανένα φουστανάκι, κανένα μπιζουδάκι, ξέρεις τώρα!

-"ΓΝΜΝΓΚΡΦΡ" κάνει ο άντρας, αλλά και πάλι συγκρατιέται και τρέχει ακόμα πιο γρήγορα.

-Και θα σου πάρω και αυτό το σπορ αμαξάκι που κάθε μέρα το λιώνεις στο τρέξιμο το καημένο. Θα το παίρνω να πηγαίνω με τις φίλες μου για ψώνια στο Κολωνάκι!

Ο άντρας κοκκινίζει πάλι από το κακό του, αλλά συγκρατιέται. Ανεβάζει σχέση και πατάει κι άλλο γκάζι. Τρέχει ήδη σα δαίμονας σχεδόν με 200 χιλόμετρα και προσπερνάει σαν αστραπή τα άλλα αυτοκίνητα.

-Καλά, εσύ δεν έχεις να πεις τίποτα; Δεν είναι κάτι που θέλεις να κρατήσεις;

Αντί για απάντηση ο άντρας κόβει απότομα το τιμόνι δεξιά πηγαίνοντας καρφί στον τοίχο μιας μάντρας.

-Μπα μου αρκεί που έχω...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...τον αερόσακο!

Αυτός, αυτή και το μαγείρεμα

Κυριακή πρωί. Η σύζυγος μαγειρεύει.

Ξαφνικά, έρχεται δίπλα της ο άντρας της κι αρχίζει να της φωνάζει γρήγορα και αγχωμένα:

-Πρόσεχε! Θα καούν οι μελιτζάνες. Χαμήλωσε τη φωτιά! Γρήγορα! Καίγονται, μύρισαν! Κι ο κιμάς θέλει ανακάτεμα! ΜΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ; Πρόσεχε με τη μπεσαμέλ, θα κόψει! Προσεχτικά!! Ο φούρνος καίει...

-"Αγάπη μου, τι έπαθες;" Τον ρωτάει αυτή.

Αυτός εξακολουθεί:

-Άστα αυτά! Δε βλέπεις; Οι μελιτζάνες καίγονται! Ανακάτεψε γρήγορα! Κι ο κιμάς θέλει λάδι! Ρίξε λίγο και στο ταψί για το φούρνο. ΠΡΟΣΕΧΕ! Θα πέσει αλάτι κάτω, είναι γρουσουζιά...

-Να σου πω αγάπη μου, δεν πας μέσα; Δε με βοηθάς καθόλου. Ίσα, ίσα με αγχώνεις και θα κάνω όντως κανένα λάθος ή ζημιά. Κι έπειτα, αφού δεν έχεις ιδέα από μαγειρική, δεν καταλαβαίνω πως σου ήρθε να 'ρθεις να φωνάζεις μές στ' αυτί μου...

-Λατρεία μου, απλώς προσπαθώ να σου δείξω πως είναι...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...να σε έχω συνοδηγό όταν οδηγώ στο αυτοκίνητο!

Τρακάρισμα με παπά

Ένας παπάς οδηγούσε το σαραβαλάκι του. Δυστυχώς δεν ήταν και πολύ καλός οδηγός.

Σε μια στροφή, τρέχοντας κιόλας με υπερβολική ταχύτητα, κάτι κάνει λάθος και πάει και πέφτει σε ένα διερχόμενο στο αντίθετο ρεύμα. Η σύγκρουση ήταν σφοδρότατη, τα αυτοκίνητα έγιναν σμπαράλια. Ευτυχώς οι άνθρωποι δεν έπαθαν κάτι σοβαρό.

Ο άλλος οδηγός, αφού καταφέρνει να ανοίξει την πόρτα, βγαίνει εκνευρισμένος από το αμάξι του:

-Καλά, στραβός είσαι ρε μ***... Ωωω, με συγχωρείτε, πάτερ!

-Μην παραφέρεσαι, τέκνον μου, ανθρώπινα τα λάθη...

-Ναι, δε λέω, αλλά το αμαξάκι μου χθες το παρέλαβα καινούριο από την αντιπροσωπεία κι εσείς μου το κάνατε βίδες!

-Τέκνον μου, αντί να ευχαριστήσεις το Θεό και την Παναγία που δεν πάθαμε τίποτα, κάθεσαι και γκρινιάζεις;

Ο άλλος καταλαβαίνει και αισθάνεται άσχημα.

-Έχετε δίκιο γέροντα, δόξα τω Θεώ, είμαστε κι οι δυο σώοι. Άγιο είχαμε, θαύμα έγινε!

-Πολύ σωστά! Να, κοίτα εδώ, παιδί μου. Βλέπεις αυτό το κρασί; Πήγαινε για τη Θεία Κοινωνία αύριο στη λειτουργία, αλλά όπως ήρθαν τα πράγματα, καλύτερα να το πιούμε να δοξάσουμε τον Κύριο!

Και του δίνει το μπουκάλι. Ο άλλος κατεβάζει μπόλικο και νιώθει καλύτερα. Το γλυκό κρασάκι ήταν όντως πολύ καλό.

-Αχ, όντως χρειαζόταν, μετά από τέτοιο σοκ! Δοξασμένο το όνομα του Κυρίου που γλυτώσαμε! Εσείς, πάτερ, θέλετε λίγο;

-Όχι ευχαριστώ, τέκνο μου, εγώ απλά θα περιμένω...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
.
.
...την αστυνομία να έρθει...

Η γυναίκα, το αυτοκίνητο και το 710

Μια κυρία σταματάει σε ένα πρατήριο βενζίνης.

-Καλημέρα σας! Τι μπορώ να κάνω για σας;

-Χρειάζομαι ένα ...710!

-Ενα τι;;;

-Ένα εφτακόσια δέκα, καλέ! Δεν το ξέρετε;

-Όχι κυρία μου, με συγχωρείτε, δεν έχω ιδέα τι είναι αυτό!

-Φωνάξτε σας παρακαλώ κάποιον άλλο υπάλληλο, πιο έμπειρο!


Ο τύπος φωνάζει το μηχανικό αυτοκινήτων.

-Παναγή, η κυρία θέλει, λέει ένα ...710 για το αμάξι της!

-Τι ακριβώς είναι αυτό, κυρία μου;

-Μα καλά, δεν το ξέρετε; Τι μηχανικός είστε;

-Είκοσι χρόνια στις ...λαμαρίνες, ειλικρινά πρώτη φορά το ακούω αυτό το 710 που μου λέτε! Πρόκειται για κάποιον κωδικό;

-Τι να σας πω, δεν ξέρω, είναι συνήθως κάπου στο κέντρο της μηχανής, αλλά νομίζω πως κάπου μου έπεσε!

-Τι εννοείτε, "σας έπεσε"; Μα, για τι ακριβώς μιλάμε;


Τελικά, αφού άνοιξαν το καπό, η τύπισσα τους έδειξε που θα έπρεπε να ήταν το "710". Μόλις κατάλαβαν, οι υπάλληλοι έκαναν "αααααα" και κρατήθηκαν να μη γελάσουν.

Επρόκειτο για το...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Ο οδηγός, ο τροχαίος και οι δικαιολογίες

Ήταν ένας που οδηγούσε πατημένος το καινούριο γρήγορο αμάξι του στην εθνική οδό. Είχε βάλει και μουσική δυνατά και γούσταρε τρελά.


Ξαφνικά, βλέπει στον καθρέφτη ότι τον κυνηγάει μια μηχανή της αστυνομίας.

-"Δε βαριέσαι, θα του ξεφύγω", σκέφτεται.

Πατάει κι άλλο γκάζι. Ο τροχαίος όμως ανοίγει κι αυτός ταχύτητα και τον ξαναπλησιάζει. Του παίζει τα φώτα για να σταματήσει.

Εκείνος όμως επιταχύνει κι άλλο. Είχε φτάσει σχεδόν τα 200 χιλιόμετρα την ώρα. Βλέπει όμως ότι ο αστυνομικός τον έφτασε πάλι.

-"Μπα, πόσο γρήγορα πάνε οι γ^^^μένες μηχανές της τροχαίας;", σκέφτεται και τελικά λέει να σταματήσει, αφού είναι τελικά αδύνατο να ξεφύγει.

Ο τροχονόμος που έρχεται, φαίνεται ιδιαίτερα εκνευρισμένος

-Κύριε, τρέχατε με ...υπερβολικά υπερβολική ταχύτητα. Κι εκτός αυτού, όταν σας έκανα σήμα να σταματήσετε, με αγνοήσατε και τρέξατε ακόμα περισσότερο! Τι συμπεριφορά είναι αυτή; Το ξέρετε ότι μπορώ να σας συλλάβω αυτή τη στιγμή και να σας πάω μέσα;

-Ελάτε κύριε αστυνομικέ μου, εδώ γίνονται σόδομα και γόμορα στη χώρα. Τι πειράζει που έτρεχα κι εγώ λιγάκι; Δοκίμαζα το καινούριο μου αμάξι, κακό είναι;

-"Δεν είναι πρωτότυπες οι δικαιολογίες σας", του λέει ο άλλος. "Εκτός αυτού, δε με αφορούν τα προσωπικά σας. Εγώ ξέρω ότι παραβήκατε το νόμο".

-Α, δηλαδή άμα σας πω μια πρωτύπη δικαιολογία, υπάρχει περίπτωση να τη γλυτώσω;

Ο αστυνομικός χαμογελάει.

-Για να είμαι ειλικρινής, είμαι φοβερά κουρασμένος σήμερα, θα προτιμούσα να περνούσαν ήσυχα μερικές ώρες για να πάω σπίτι μου. Έγιναν ένα σωρό ατυχήματα, μια ληστεία, γενικώς όλη τη μέρα έτρεχα πάνω-κάτω. Για δοκιμάστε κι αν όντως ακούσω κάτι καλό, θα το σκεφτώ να σας αφήσω.

Ο οδηγός βλέπει τη βέρα στο χέρι του αστυνομικού.

-Παντρεμένος κύριε αστυνομικέ; Πολλά χρόνια;

Ένα σύννεφο θλίψης φαίνεται στο πρόσωπο του τροχαίου.

-"Εδώ είμαστε", σκέφτεται χαρούμενος ο άλλος. "Ξέρετε, είμαι κι εγώ παντρεμένος!"

-Πρόβλημά σας! Και πάλι δε με αφορούν τα προσωπικά σας!

-Ναι, αλλά η γυναίκα μου με άφησε χθες και έφυγε με έναν αστυνομικό της τροχαίας, καλή ώρα όπως εσείς.

-Και λοιπόν;

-Ε να, όταν με κυνηγούσατε...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...νόμιζα ότι θέλατε απλά να μου την επιστρέψετε!

-Κατάλαβα! Μπορείτε να φύγετε, σας ευχαριστώ πολύ και καλημέρα σας!

Ο μαρτυριάρης Τοτός

Ο Τοτός παίζει στο πάρκο.

Σε κάποια στιγμή βλέπει το αυτοκίνητο του μπαμπά του. Οδηγημένος από την παιδική περιέργεια, ακολουθεί το αυτοκίνητο να δει τι θα γίνει.

Το αυτοκίνητο σταματάει σε ένα απόμερο μέρος. Ο Τοτός πλησιάζοντας βλέπει τον πατέρα του μαζί με τη νονά του. Κι ύστερα, εκείνος αρχίζει να φιλάει παθιάρικα τη νονά και να της βγάζει ένα-ένα τα ρούχα και ...καταλαβαίνετε.

Χωρίς να πολυκαταλαβαίνει, τρέχει στη μαμά του να της πει το περίεργο νέο.

-Μαμά, μάμά, είδα το αυτοκίνητο του μπαμπά στο πάρκο!

-Α! Καλά. Και λοιπόν;

-Ήταν μέσα και η νονά!

-Α, ναι; Και τι έκαναν;

-Ο μπαμπάς τη φιλούσε, κι ύστερα της έβγαλε τα ρούχα...

(Εξαγριωμένη) -Ώστε έτσι, ε; Λοιπόν, Τοτό, ας κάνουμε μια συμφωνία: Το βράδυ έχουμε τραπέζι και θα έρθει όλο το σόι, μαζί κι η νονά. Τι θα έλεγες να μας διηγηθείς εκεί την ιστορία, ώστε να την ακούσουν όλοι και να διασκεδάσουν;

-Μπράβο, μαμά! Πολύ καλή ιδέα!


Το βράδυ λοιπόν στο τραπέζι, ο Τοτός ύστερα με την ενθάρρυνση της μητέρας του, αρχίζει να λέει την ιστορία:

-Θα σας πω μια πολύ διασκεδαστική ιστορία! Σήμερα στο πάρκο είδα το αμάξι του μπαμπά!

(Ο πατέρας του χλωμιάζει)

-Και ήταν μέσα κι η νονά μου η Λούλα!

(Η νονά κοκκινίζει)

-Το αυτοκίνητο πήγε μέχρι ένα απόμερο μέρος κι ύστερα σταμάτησε.

(Ο πατέρας αρχίζει να βγάζει κρύο ιδρώτα)

-Ύστερα, ο μπαμπάς αρχίζει να φιλάει τη νονά στο στόμα...

(Η νονά έχει γίνει σωστό πατζάρι)

-...και να της βγάζει ένα-ένα τα ρούχα της...

(Ο πατέρας καταριέται την ώρα και τη στιγμή και σκέφτεται να αυτοκτονήσει εκεί μπροστά σε όλους)

-...κι ύστερα κόλλησαν γυμνοί ο ένας πάνω στον άλλο...

(Η νονά έχει ήδη λιποθυμήσει και της κάνουν αέρα)

-...ακριβώς όπως...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...είχα δει να κάνει και η μαμά με τον κουμπάρο, τότε που έλειπε ο μπαμπάς για δουλειές στη Θεσσαλονίκη!

Το μέγεθος μετράει

Είναι ένας Έλληνας που έχει πάει στις Η.Π.Α. να επισκεφτεί ένα συγγενή του. Σε κάποια φάση βγαίνουν βόλτα.


-Πώπω, ρε ξάδερφε! Τι αμαξάρα είναι ετούτη; Ίσαμε ένα αθηναϊκό λεωφορείο!

-Ε, έτσι το 'χουν εδώ, όλα είναι μεγάλα. Θα δεις και μόνο σου! Πα 'να φάμε τίποτα; Θες να σε πάω σε ένα πολύ ξηγημένο εστιατόριο που ξέρω;

-Και δεν πάμε;

Πάνε λοιπόν σε ένα τεράστιο εστιατόριο. Μπαίνουν μέσα και τα χάνει ο φίλος μας. Είχε κάτι γιγάντιους πάγκους γεμάτους με βουνά ολόκληρα φαγητό. Πλήρωνες δέκα δολάρια και έτρωγες μέχρι να σκάσεις. Και αναψυκτικά και ποτά ήταν σε μπουκάλια μεγάλα σα βαρέλια.

-Αμάν ρε ξάδερφε, δε μπορώ άλλο, έχω σκάσει από το φαί. Θα μου βγει απ' τ' αυτιά σε λίγο!

-Τρώγε, ρε, σχεδόν τζάμπα είναι! Πού θα τα ξαναβρείς;

Αφού γουρουνιάσανε εντελώς, ξαναλέει ο ξάδερφος:

-Θες να ψωνίσουμε τίποτα, Αντώνη; Εδώ είναι όλα φτηνά, ξέρεις.

-Βασικά ναι, να πάρουμε μερικά ρουχαλάκια που μου λείπονται...

Πάνε λοιπόν να ψωνίσουν ρούχα. Δοκιμάζει ο Αντώνης διάφορα μπλουζάκια, πουκάμισα και παντελόνια, αλλά δεν του έκανε κανένα. Όλα τα νούμερα ήταν τεράστια, XXXL, XXXXL κι ακόμα μεγαλύτερα.

-Αμάν, τι μεγέθη είναι αυτά ρε ξάδερφε; Κανένα κανονικό δεν έχετε;

-Ε, έτσι είναι εδώ, δεν είπαμε;

-Καλά. Να σου 'πω; Θα με πας και σ' ένα φαρμακείο να πάρω κάτι φάρμακα που θέλω;

Πάνε στο φαρμακείο λοιπόν.

-Δώστε μου ένα κουτί οινόπνευμα, μια γάζα, ένα σωληνάριο Softolinol κι ένα κουτί βαμβάκι, παρακαλώ.

-Έπαθες κάτι; Ρωτάει ο ξάδερφος.

-Όχι μωρέ. Είναι για τις αιμορροΐδες μου.

Ο φαρμακοποιός φέρνει ένα μπουκάλι οινόπνευμα των τριών λίτρων, ένα σωληνάριο μεγάλο σαν αναψυκτικό κι ένα πακέτο βαμβάκι σαν κουτί παπουτσιών. Ο Αντώνης τα χάνει.

-Θέλετε τίποτα άλλο, κύριε;

Μούγκα ο άλλος. Έντρομος, με στάλες ιδρώτα να τρέχουν από το κούτελό του.

-Τι πάθατε κύριε;

-Δδδ, δε βαριέστε; Λέω να συνεχίσω τη θεραπεία όταν θα γυρίσω στην Ελλάδα. Βλέπετε, ο γιατρός μου έχει πει...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...να βάζω και υπόθετα...