Ο πολιτευτής, η ζωηρή κόρη, το έκθετο κι ο παπάς

-Μπαμπά, έχω να σου πω κάτι: Είμαι έγκυος!

-Τι; Ω, Θεέ μου! Και τώρα τι θα κάνουμε; Βρε ξεμυαλισμένη, 17 χρονών κορίτσι!

-Ε, καλά, κοπέλα είμαι κι εγώ, να μην περάσω λίγο καλά; Ας κάνουμε έκτρωση!

-Τι λες παιδάκι μου, είσαι καλά; Εδώ έχω κάνει ολόκληρη εκστρατεία κατά των εκτρώσεων! Και τώρα θα πάει η ίδια η κόρη μου, η κόρη του Χάρη Υποσχετίδη, του βουλευτή της αλήθειας να κάνει η ίδια έκτρωση; Δεν υπάρχει περίπτωση! Θα γεννήσεις κανονικά κι ύστερα βλέπουμε!


Περνούν λοιπόν 6-7 μήνες κι η κόρη γεννάει ένα υγιέστατο κοριτσάκι.

Στο νοσοκομείο τυχαίνει να είναι κι ένας παπάς που μόλις του έβγαλαν τη σκωληκοειδίτιδα.

Ο πολιτικός τα κανονίζει με τη νοσοκόμα και τους γιατρούς να πασάρουν το μωρό στον παπά, δήθεν ότι έγινε θαύμα.

Λίγο μετά λοιπόν που συνέρχεται ο παπάς, βλέπει να του φέρνουν ένα μωρό.

-Τι 'ν' τούτο, καλέ;

-Κοριτσάκι! Υγιέστατο, πάτερ!

-Μα τι λες αδερφή; Τη σκωληκοειδίτιδα δεν ήρθα να μου βγάλετε;

-Με τη χάρη και τη δύναμη του Θεού όλα μπορούν να γίνουν, πάτερ. Σας έχω ακούσει να το λέτε την Κυριακή στο κήρυγμα, εξάλλου...

Με τα πολλά, πείθεται ο παπάς να κρατήσει το μωρό, "αφού ο Θεός το έστειλε".


Περνούν πολλά χρόνια. Το κορίτσι μεγαλώνει ενώ ο παπάς γερνάει. Όταν ήταν στα τελευταία του, τη φωνάζει στο κρεβάτι του.

-Κόρη μου, τώρα που θα φύγω είναι καιρός να μάθεις την αλήθεια!

-Τι εννοείς πατέρα;

-Άκου παιδί μου, στην πραγματικότητα δεν είμαι ο πατέρας σου, είμαι η μητέρα σου!

-Πατέρα, τι λες; Παραμιλάς, μου φαίνεται!

-Όχι παιδί μου, είναι μεγάλη ιστορία. Πριν πολλά χρόνια είχα μπει στο νοσοκομείο για άλλο λόγο, αποκαλύφτηκε όμως κάτι μεγαλύτερο και σημαντικότερο, με τη χάρη του Θεού!

-Και λες ότι είσαι η μητέρα μου; Κι ο πατέρας μου, δηλαδή;

-Ε, κι αυτό είναι μεγάλη ιστορία. Ο πατέρας σου...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...είναι τώρα επίσκοπος. Γνωριστήκαμε στη θεολογική σχολή πριν χρόνια...

(Για τους αργόστροφους, ο παπάς τα "είχε" τότε με το συμφοιτητή του.)

Ο σπόρος που θα γίνει αδερφάκι

Βράδυ. Ησυχία. Υποτίθεται ότι ο πιτσιρίκος κοιμάται, αλλά στην πραγματικότητα διαβάζει κρυφά Μίκυ Μάους. Κάποια στιγμή ξεχωρίζει κάτι περίεργους θορύβους από την κρεβατοκάμαρα των γονιών του.

Πάει μέχρι εκεί, λοιπόν, ανοίγει την πόρτα και παρατηρεί τους γονείς του σε μια ...κάπως τρυφερή κατάσταση. Φεύγει σιγά-σιγά, χωρίς να κάνει φασαρία.

Την επόμενη πάει στον πατέρα του και τον ρωτάει:

-Μπαμπά, τι έκανες χθες βράδυ με τη μαμά στην κρεβατοκάμαρα; Άκουσα τη φασαρία που κάνατε.

Αμήχανος ο πατέρας, του απαντάει:

-Εχμ, τίποτα παιδί μου. Θυμάσαι που λέγαμε ότι θέλουμε να κάνουμε άλλο ένα παιδάκι για να σου κάνει παρέα; Ε, να, χθες το βράδυ φύτεψα στην κοιλιά της μαμάς σου ένα σπόρο, ώστε σε μερικούς μήνες να βγει αδερφάκι!

-Εντυπωσιάζεται ο μικρός και κάνει μερικές ακόμα ερωτήσεις τις οποίες ο πατέρας του απαντάει και το θέμα φαίνεται να είναι λήξαν.


Περνάνε μερικοί μήνες κατά τη διάρκεια των οποίων, ο μικρός ακούει από τους γονείς του συχνά-πυκνά το ίδιο βιολί τα βράδια στην κρεβατοκάμαρα.


Ένα απόγευμα, ο μικρός πάει στον πατέρα του κλαίγοντας:

-Μπαμπά, μπαμπά, δεν πρόκειται να αποκτήσω ποτέ αδερφάκι!

-Γιατί το λες αυτό παιδί μου; Αφού εμείς με τη μαμά σου προσπαθούμε.

-Ναι, είναι αλήθεια, αλλά ξέρεις, το σπόρο που βάζεις εσύ στην κοιλιά της μαμάς τις νύχτες...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...έρχεται τα πρωινά ο νονός και τον τρώει!

Η "δραστήρια" υπηρέτρια

Η υπηρέτρια γυρίζει μετά την έξοδο στο σπίτι κλαμένη. Τη βλέπει η κυρία της και τη ρωτάει:

-Τι έγινε, Μαρία, τι έπαθες κορίτσι μου;

-Ε, να καλέ κυρία, έχω από μήνες ένα αισθηματάκι με το σωφέρ. Σήμερα λοιπόν που πήγα στο γιατρό, μου είπε ότι έιμαι έγκυος. Και ξέρετε, η μάνα μου θα με σκοτώσει...

-Καλά, μη στενοχωριέσαι. Αφού είσαι τόσο καλό κορίτσι, τόσον καιρό στο σπίτι μας κι εμείς δυστυχώς δεν έχουμε παιδιά, θα το κρατήσουμε και θα το μεγαλώσουμε σα δικό μας παιδί!

-Αχ, καλέ κυρία, τι να σας πω, είστε θησαυρός!

Όπερ και εγένετο λοιπόν. Γέννησε η υπηρέτρια, κράτησε ο κύριος και η κυρία το παιδί και το φρόντιζαν σα δικό τους. Είχε και η υπηρέτρια το παιδί της στο σπίτι και το χαιρόταν.

Μετά από κανένα χρόνο, πάει η υπηρέτρια κλαμένη πάλι στην κυρία.

-Ξέρετε κυρία, να, ο γιατρός μου είπε ότι είμαι πάλι έγκυος!

-Αχ βρε Μαρία, τι θα γίνει μ' εσένα κορίτσι μου; Τέλος πάντων, πάντα θέλαμε κι ένα δεύτερο παιδάκι για να κάνει συντροφιά στο πρώτο. Μπορούμε λοιπόν να το κρατήσουμε κι αυτό να το μεγαλώσουμε σα δικό μας!

-Αχ, καλή μου κυρία, σας ευχαριστώ πολύ!

Περνάει κανένας χρόνος ακόμα και η υπηρέτρια ζητάει πάλι ακρόαση από την κυρία.

-Μαρία κορίτσι μου, δεν πιστεύω να είσαι πάλι έγκυος.

-Ω, όχι κυρία, αλλά ξέρετε, δυστυχώς πρέπει να φύγω.

-Γιατί παιδί μου; Μήπως δεν είσαι ευχαριστημένη από μας;

-Όχι, δεν είναι αυτό. Αλλά, να, ...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...μια οικογένεια με δυο παιδιά, είναι πάρα πολλή δουλειά. Δεν τα βγάζω πέρα...

Οι σφαίρες περιμένουν...

Μια φορά κι έναν καιρό πριν πολλά χρόνια ήταν μια έγκυος γυναίκα η οποία πήγε στην τράπεζα για να κάνει ανάληψη. Μπήκαν ληστές όμως την ώρα που ήταν μέσα, ήρθε η αστυνομία και έγινε συμπλοκή με πυροβολισμούς.

Η δύστυχη γυναίκα έφαγε λοιπόν τρεις σφαίρες στην κοιλιά. Τη μετέφεραν αμέσως στο νοσοκομείο φοβούμενη μη χάσει το μωρό της. Ο γιατρός αφού την εξετάζει προσεκτικά της λέει:

-Κυρία μου, πρώτον να σας πω συγχαρητήρια γιατί κυοφορείτε τρίδυμα! Ύστερα, σχετικά με τις σφαίρες, να μην ανησυχείτε. Έχουν σφηνωθεί κάπου στην κοιλιά σας χωρίς να προξενήσουν καθόλου ζημιά ούτε σ' εσάς ούτε στα μωρά. Δε θέλουμε να κάνουμε εγχείριση στην κατάστασή σας. Ας λευτερωθείτε πρώτα με το καλό και βλέπουμε.

Αργότερα με τη γέννηση, οι γιατροί της λένε ότι οι σφαίρες είναι κάπου στον οργανισμό των παιδιών, αλλά δεν πρόκειται να ενοχλήσουν σε τίποτα, κάποια στιγμή το σώμα τους θα τις αποβάλλει.

Ήσυχη η μητέρα μεγαλώνει τα τρία αγγελούδια της. Περνούν χρόνια και χρόνια και το περιστατικό ξεχνιέται εντελώς.

Κάποια μέρα η μεγάλη κόρη πηγαίνει απορημένη στη μητέρα και της λέει ότι στη σερβιέτα της βρήκε μια σφαίρα! Η μητέρα θυμάται το περιστατικό και της εξηγεί με δάκρυα στα μάτια τι έγινε και πως σχεδόν σαν από θαύμα δεν έχασε τα μωρά της τότε.

Περνούν μερικοί μήνες και η μεσαία κόρη πάει στη μάνα και της λέει ότι εκεί που καθόταν και έκανε την ανάγκη της στο μπάνιο, άκουσε ένα μεταλλικό ήχο και κοιτώντας στη λεκάνη ανακάλυψε τη σφαίρα. Η μητέρα της εξηγεί κι εκείνης.

Περνούν μερικοί ακόμα μήνες. Μια μέρα ο γιος, ο μικρότερος, επιστρέφει κλαμένος από το σχολείο.

-Μαμά, μαμά, σήμερα, ακριβώς την στιγμή που έκλασα, κάποιος πυροβόλησε και σκότωσε το δάσκαλό μας!