Για να μικρύνει η κοιλιά του μπαμπά

Ο Πετράκης είναι το βράδυ στο κρεβάτι του, αλλά δεν κοιμάται (πιθανόν γιατί διαβάζει Μίκυ Μάου[ς]...).

Σε κάποια φάση, ακούει από το δωμάτιο των γονιών του κάτι περίεργους θορύβους.

Με την παιδική του περιέργεια, δεν κρατιέται και σηκώνεται να πάει να δει.

Μισανοίγει προσεκτικά την πόρτα της κρεβατοκάμαρας των γονιών του και τι να δει: Κι οι δυο τους τσίτσιδοι και η μάνα του πάνω στον πατέρα του να χοροπηδάει!


Την επόμενη μέρα, ρωτάει τη μάνα του:

-Μαμά, τι έκανες χθες βράδυ πάνω στο μπαμπά;

Η μάνα κοκκινίζει ελαφρά

-Εχμ, τι εννοείς μικρέ μου; Πού μας είδες;

-Να, χθες το βράδυ κάνατε φασαρία και σας είδα στην κρεβατοκάμαρα. Τι περίεργη γυμναστική ήταν αυτή;


-Γυμναστική; Α, ναι, γυμναστική! Σωστά! Που λες, η κοιλιά του πατέρα σου έχει μεγαλώσει πολύ τελευταία, οπότε κάνω μια άσκηση, χοροπηδάω επάνω της για να μικρύνει!

-"Ουάου, καταπληκτικό", απαντάει ικανοποιημένος ο μικρός.


Μετά από λίγο καιρό, ο Πετράκης πάει στη μάνα του και της λέει:

-Μαμά, μαμά, άδικα κάνεις τον κόπο με την κοιλιά του μπαμπα. Δεν πρόκειται να μικρύνει. Όσο πάει θα μεγαλώνει!

-Τι εννοείς, Πετράκη; Δε σε καταλαβαίνω!

-Ε, να, εσύ μπορεί να προσπαθείς το βράδυ να τη μικρύνεις, αλλά...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...έρχεται τα πρωινά η κουμπάρα και του τη φουσκώνει σα να 'τανε μπαλόνι!

Δείτε κι εδώ και κυρίως εδώ για παρόμοια παιδικά κατορθώματα (-;

Ο σπόρος που θα γίνει αδερφάκι

Βράδυ. Ησυχία. Υποτίθεται ότι ο πιτσιρίκος κοιμάται, αλλά στην πραγματικότητα διαβάζει κρυφά Μίκυ Μάους. Κάποια στιγμή ξεχωρίζει κάτι περίεργους θορύβους από την κρεβατοκάμαρα των γονιών του.

Πάει μέχρι εκεί, λοιπόν, ανοίγει την πόρτα και παρατηρεί τους γονείς του σε μια ...κάπως τρυφερή κατάσταση. Φεύγει σιγά-σιγά, χωρίς να κάνει φασαρία.

Την επόμενη πάει στον πατέρα του και τον ρωτάει:

-Μπαμπά, τι έκανες χθες βράδυ με τη μαμά στην κρεβατοκάμαρα; Άκουσα τη φασαρία που κάνατε.

Αμήχανος ο πατέρας, του απαντάει:

-Εχμ, τίποτα παιδί μου. Θυμάσαι που λέγαμε ότι θέλουμε να κάνουμε άλλο ένα παιδάκι για να σου κάνει παρέα; Ε, να, χθες το βράδυ φύτεψα στην κοιλιά της μαμάς σου ένα σπόρο, ώστε σε μερικούς μήνες να βγει αδερφάκι!

-Εντυπωσιάζεται ο μικρός και κάνει μερικές ακόμα ερωτήσεις τις οποίες ο πατέρας του απαντάει και το θέμα φαίνεται να είναι λήξαν.


Περνάνε μερικοί μήνες κατά τη διάρκεια των οποίων, ο μικρός ακούει από τους γονείς του συχνά-πυκνά το ίδιο βιολί τα βράδια στην κρεβατοκάμαρα.


Ένα απόγευμα, ο μικρός πάει στον πατέρα του κλαίγοντας:

-Μπαμπά, μπαμπά, δεν πρόκειται να αποκτήσω ποτέ αδερφάκι!

-Γιατί το λες αυτό παιδί μου; Αφού εμείς με τη μαμά σου προσπαθούμε.

-Ναι, είναι αλήθεια, αλλά ξέρεις, το σπόρο που βάζεις εσύ στην κοιλιά της μαμάς τις νύχτες...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...έρχεται τα πρωινά ο νονός και τον τρώει!