Τρακάρισμα με παπά

Ένας παπάς οδηγούσε το σαραβαλάκι του. Δυστυχώς δεν ήταν και πολύ καλός οδηγός.

Σε μια στροφή, τρέχοντας κιόλας με υπερβολική ταχύτητα, κάτι κάνει λάθος και πάει και πέφτει σε ένα διερχόμενο στο αντίθετο ρεύμα. Η σύγκρουση ήταν σφοδρότατη, τα αυτοκίνητα έγιναν σμπαράλια. Ευτυχώς οι άνθρωποι δεν έπαθαν κάτι σοβαρό.

Ο άλλος οδηγός, αφού καταφέρνει να ανοίξει την πόρτα, βγαίνει εκνευρισμένος από το αμάξι του:

-Καλά, στραβός είσαι ρε μ***... Ωωω, με συγχωρείτε, πάτερ!

-Μην παραφέρεσαι, τέκνον μου, ανθρώπινα τα λάθη...

-Ναι, δε λέω, αλλά το αμαξάκι μου χθες το παρέλαβα καινούριο από την αντιπροσωπεία κι εσείς μου το κάνατε βίδες!

-Τέκνον μου, αντί να ευχαριστήσεις το Θεό και την Παναγία που δεν πάθαμε τίποτα, κάθεσαι και γκρινιάζεις;

Ο άλλος καταλαβαίνει και αισθάνεται άσχημα.

-Έχετε δίκιο γέροντα, δόξα τω Θεώ, είμαστε κι οι δυο σώοι. Άγιο είχαμε, θαύμα έγινε!

-Πολύ σωστά! Να, κοίτα εδώ, παιδί μου. Βλέπεις αυτό το κρασί; Πήγαινε για τη Θεία Κοινωνία αύριο στη λειτουργία, αλλά όπως ήρθαν τα πράγματα, καλύτερα να το πιούμε να δοξάσουμε τον Κύριο!

Και του δίνει το μπουκάλι. Ο άλλος κατεβάζει μπόλικο και νιώθει καλύτερα. Το γλυκό κρασάκι ήταν όντως πολύ καλό.

-Αχ, όντως χρειαζόταν, μετά από τέτοιο σοκ! Δοξασμένο το όνομα του Κυρίου που γλυτώσαμε! Εσείς, πάτερ, θέλετε λίγο;

-Όχι ευχαριστώ, τέκνο μου, εγώ απλά θα περιμένω...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
.
.
...την αστυνομία να έρθει...

Στο δωμάτιο του ξενοδοχείου

Βρισκόμαστε σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο στις Μαλδίβες.

-"Καλώς ήρθατε στο δωμάτιό σας, κύριε!" λέει ο μικρός, αφού μεταφέρει τις βαλίτσες.

Από πίσω του έρχεται το ζευγάρι, που φαίνεται πολύ στα μέλια.

Ο κύριος δίνει ένα γερό φιλοδώρημα και παραγγέλνει ένα μπουκάλι ακριβό κρασί.

-Μάλιστα κύριε. Έρχεται αμέσως!

Μετά από λίγο, ο μικρός τους φέρνει το κρασί και προσέχει ότι έχουν πέσει ήδη στο κρεβάτι. Η κυρία φοράει ένα πολύ προκλητικό διάφανο νυχτικό.

-Σ' ευχαριστώ παιδί μου. (Δίνει ένα ακόμα γερό φιλοδώρημα.) Μπορείς σε παρακαλώ αύριο το πρωί να μου φέρεις και μιαν εφημερίδα;

-Βεβαίως κύριε. Αύριο νωρίς το πρωί θα είναι στην πόρτα σας. Μήπως θέλει κάτι και η σύζυγός σας;

-Α, ναι, σωστά! Μαζί με την εφημερίδα, μπορείς να φέρεις σε παρακαλώ και...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...μια καρτ-ποστάλ;

Τα δώρα της δασκάλας

Τα παιδιά του χωριού πηγαίνουν διάφορα δώρα στη δασκάλα για τα Χριστούγεννα, συνήθως από την παραγωγή τους.

-"Εγώ κυρία, σας έφερα ένα καλάθι φρέσκα αυγά", φωνάζει χαρούμενη η Λενιώ, που ο πατέρας της έχει κότες.


-Κι εσύ Γιώργη;

-Λουκάνικα, κυρία. Χθες τα γεμίσαμε, είναι μούρλια!

-Μπράβο! Εσύ Κωστάκη;

-"Εγώ σας έφερα μια ντουζίνα κόκκινα τριαντάφυλλα", λέει ο Κωστάκης, που ο πατέρας του έχει κήπο με πανέμορφα λουλούδια.

-Αννούλα;

-Έκπληξη! Έκπληξη, κυρία!

Της δίνει ένα τυλιγμένο βαρύ πακέτο.

-Ξέρω ότι έχετε πολλά κοπάδια με αίγες. Μήπως είναι τυρί;

-Το βρήκατε, κυρία!

-"Και το δικό μου είναι έκπληξη", φωνάζει ο Μιχαλιός και της δίνει άλλο ένα τυλιγμένο δέμα.

-"Εσείς δεν είστε που έχετε τ' αμπέλια;" Ρωτάει η δασκάλα. Κρασί είναι;

-Όχι, κυρία, δεν το βρήκατε!

-"Μπα, αφού βλέπω να στάζει κιόλας από το πακέτο", λέει η δασκάλα και δοκιμάζει λίγο.

-Μμμ, αυτό δεν είναι κόκκινο, είναι λευκό κρασί, λίγο ξινό. Βρε, σαμπάνια μου έφερες, για την Πρωτοχρονιά;

-"Όχι, κυρία", αποκρίνεται ο Μιχαλιός, σκασμένος στα γέλια. "Δεν είναι σαμπάνια".

-Ε, δεν το βρίσκω. Ας το πάρει το ποτάμι και θα το πιω στην υγειά σας!

-Είναι ένα...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...σκυλάκι!