Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρεβατοκάμαρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρεβατοκάμαρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

25/11/11

Πειθήνιος καμαριέρης - Δεσποτική κυρία

Η νεαρή, πανέμορφη και πασίγνωστη για τις ορέξεις και τις "αταξίες" της κυρία, καλεί τη νύχτα τον καμαριέρη να τσακιστεί να έρθει στο δωμάτιό της.

-Μπράβο Αρμάνδε, ήρθες γρήγορα! Κλείσε την πόρτα.

Κλείνει την πόρτα.

-Λοιπόν, για να μη χασομεράμε, βγάλε το νυχτικό μου.

-Μα κυρία...

-Κάνε αυτό που σου λέω!

Ο καμαριέρερης υπακούει. Ιδρώτας τρέχει από το μέτωπό του. Η κυρία απολαμβάνει το πειθήνιο οργανό της.

-Μπράβο, καλό αγόρι. Τώρα βγάλε τις κάλτσες και τις ζαρτιέρες μου!

-Μα...

-Σουτ! Δε θέλω αντιρρήσεις!

Αφού τα έβγαλε κι αυτά, η κυρία συνεχίζει δεσποτικά:

-Τώρα βγάλε το κιλοτάκι μου. Και με προσοχή, ε; Αργά, αργά!

Το έβγαλε κι αυτό.

-Λοιπόν, ωραία. Άφησέ τα εκεί στο τραπεζάκι. Και τώρα που τελειώσαμε με αυτά...

-Κυρία...

-Σιωπή! Λοιπόν, τώρα θέλω να...
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...τσακιστείς να φύγεις κακομοίρη μου! Και αλίμονό σου αν ξανατολμήσεις να φορέσεις τα εσώρουχά μου! Εξηγηθήκαμε;

5/11/11

Ο σπόρος που θα γίνει αδερφάκι

Βράδυ. Ησυχία. Υποτίθεται ότι ο πιτσιρίκος κοιμάται, αλλά στην πραγματικότητα διαβάζει κρυφά Μίκυ Μάους. Κάποια στιγμή ξεχωρίζει κάτι περίεργους θορύβους από την κρεβατοκάμαρα των γονιών του.

Πάει μέχρι εκεί, λοιπόν, ανοίγει την πόρτα και παρατηρεί τους γονείς του σε μια ...κάπως τρυφερή κατάσταση. Φεύγει σιγά-σιγά, χωρίς να κάνει φασαρία.

Την επόμενη πάει στον πατέρα του και τον ρωτάει:

-Μπαμπά, τι έκανες χθες βράδυ με τη μαμά στην κρεβατοκάμαρα; Άκουσα τη φασαρία που κάνατε.

Αμήχανος ο πατέρας, του απαντάει:

-Εχμ, τίποτα παιδί μου. Θυμάσαι που λέγαμε ότι θέλουμε να κάνουμε άλλο ένα παιδάκι για να σου κάνει παρέα; Ε, να, χθες το βράδυ φύτεψα στην κοιλιά της μαμάς σου ένα σπόρο, ώστε σε μερικούς μήνες να βγει αδερφάκι!

-Εντυπωσιάζεται ο μικρός και κάνει μερικές ακόμα ερωτήσεις τις οποίες ο πατέρας του απαντάει και το θέμα φαίνεται να είναι λήξαν.


Περνάνε μερικοί μήνες κατά τη διάρκεια των οποίων, ο μικρός ακούει από τους γονείς του συχνά-πυκνά το ίδιο βιολί τα βράδια στην κρεβατοκάμαρα.


Ένα απόγευμα, ο μικρός πάει στον πατέρα του κλαίγοντας:

-Μπαμπά, μπαμπά, δεν πρόκειται να αποκτήσω ποτέ αδερφάκι!

-Γιατί το λες αυτό παιδί μου; Αφού εμείς με τη μαμά σου προσπαθούμε.

-Ναι, είναι αλήθεια, αλλά ξέρεις, το σπόρο που βάζεις εσύ στην κοιλιά της μαμάς τις νύχτες...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...έρχεται τα πρωινά ο νονός και τον τρώει!