Επιστροφή από τη βραδινή έξοδο

Ο νεαρός φέρνει την κοπέλα του πίσω στο σπίτι της περασμένες τρεις μετά τη βραδινή έξοδο. Κι οι δυο τους αισθάνονται όρεξη για ...τρελίτσες.

Αρχίζει λοιπόν να "ψήνεται" η κατάσταση, εκεί στην πόρτα. Πιάνει την κοπέλα, την ακουμπάει στον τοίχο και της δίνει ένα ζεστό αισθησιακό φιλί. Ύστερα συνεχίζει στο λαιμό και ...ούτω καθεξής.

Η κατάσταση έχει "ζεσταθεί" για τα καλά. Οι δυο νεαροί χαιδεύονται και σχεδόν κοπανιούνται στον τοίχο.

-Αχ, Γιάννη μου! Σε θέλω! Πάρε με! Ναι, πάρε με! Πάρε με τώρα! Πάρε με ΤΩΡΑ...

Εκείνη τη στιγμή, ο νεαρός παρατηρεί έκπληκτος ότι χωρίς να το καταλάβουν τα παιδιά μέσα στη φούρια τους, η πόρτα του κτηρίου έχει ανοίξει και έχουν κατέβει και τους κοιτάνε αγριεμένοι και αγουροξυπνημένοι ο πατέρας και η μητέρα της κοπέλας (μένουν στον τρίτο), το ζευγάρι των ηλικιωμένων από το ισόγειο, ο κυρ Μήτσος από τον δεύτερο, η γεροντοκόρη του τρίτου και διάφοροι άλλοι.

-...

-"Αγόρι μου, μην πεις τίποτα, δε χρειάζεται", τον κόβει ο πατέρας. "Τόση ώρα σου φωνάζει η κόρη μου να την πάρεις. Θες πάρτην, θες μην την παίρνεις, δικαίωμά σας είναι, εγώ δεν ανακατεύομαι. Για τ' όνομα του Θεού όμως, μπορείτε να...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...πάρετε τα χέρια σας από το θυροτηλέφωνο;"

Αυτός, αυτή και οι ...τρύπες

Ένας τύπος, αρχάριος παίκτης του γκολφ, έπαιζε σε κάποιο γήπεδο.

Σε κάποια φάση μπερδεύεται και δε μπορεί να βρει σε ποια τρύπα πρέπει να παίξει.

Λίγο πιο κάτω είναι μια όμορφη κοπέλα. Πάει λοιπόν ο φίλος μας -αφορμή ήθελε κι αυτός- και τη ρωτάει:

-Με συγχωρείτε δεσποινίς μου, επειδή είμαι σχετικά καινούριος στο άθλημα, μήπως μπορείτε να μου πείτε σε ποια τρύπα παίζω τώρα;

-Βεβαίως κύριε, πριν από λίγο δε χτυπήσατε αυτή εκεί δίπλα στη λίμνη;

-Μάλιστα!

-Ε, τώρα θα πρέπει να χτυπήσετε αυτή εκεί, είστε στην 4, δηλαδή μια τρύπα πίσω μου, εγώ είμαι στην 5!

-Σας ευχαριστώ πολύ!


Μετά από λίγη ώρα, ο φίλος μας μπερδεύεται πάλι, κι όπως είδε ότι η τύπισσα είναι πάλι κοντά του, πάει και την ξαναρωτάει:

-Εχμ, με συγχωρείτε που σας ενοχλώ συνέχεια, αλλά πάλι μπερδεύτηκα! Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε άλλη μια φορα;

-Μα τι λέτε, δε με ενοχλείτε καθόλου, του απαντάει αυτή, με νόημα. Σας είδα πριν στο κίτρινο σημαιάκι. Τώρα χτυπάτε στην 15, είστε δηλαδή και πάλι μια τρύπα πίσω μου!

-Α, για κοίτα σύμπτωση! Σας ευχαριστώ πολύ!


Αυτό επαναλαμβάνεται καμιά δυο φορές ακόμα και -ω, τι συμπτώσεις- ο φίλος μας είναι πάντα μια τρύπα πίσω από την κοπέλα.


Αργότερα, φεύγοντας, πάει ο τύπος και λέει της κοπέλας:

-Μια που ψιλογνωριστήκαμε, εγώ να ξέρετε, μετά από 'δω θα πάω να πιω ένα ποτάκι στο τάδε μπαρ. Μήπως θέλετε να μου κάνετε παρέα;

-Μα ευχαρίστως!


Για να μην τα πολυλογούμε, βγαίνουν οι δυο τους και βρίσκονται να τα πίνουν στο μπαρ.

Κάποια στιγμή κουβεντιάζουν τα επαγγελματικά τους.

-"Είμαι υπάλληλος σε πολυκατάστημα με γυναικεία είδη", του λέει αυτή.

-"Α, και τι πουλάτε; Αρώματα μήπως;", ρωτάει αυτός.

-Ε, όχι, είμαι στα φαρμακευτικά και συγκεκριμένα... μη γελάσετε όμως, στα ταμπόν! (-;

Ο άλλος βάζει τα γέλια και σταματημό δεν έχει. Σα να του καθαρίζανε αυγά. Αυτό που λέμε ROTFL, βρε αδερφέ (-: Η κοπέλα παρεξηγείται.

-Α, μα δε σας είπα να μη γελάσετε; Τώρα νιώθω άβολα, ξέρετε είναι λίγο περίεργο...

-Ω, όχι, δεν κοροιδεύω τα προιόντα που πουλάτε. Απλά, σήμερα απ' ότι φαίνεται είμαι πάντα μια τρύπα πίσω σας ό,τι και να γίνει, διότι ξέρετε...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...εγώ έχω κατάστημα που εμπορεύεται χαρτιά υγείας!

Ο πολιτευτής, η ζωηρή κόρη, το έκθετο κι ο παπάς

-Μπαμπά, έχω να σου πω κάτι: Είμαι έγκυος!

-Τι; Ω, Θεέ μου! Και τώρα τι θα κάνουμε; Βρε ξεμυαλισμένη, 17 χρονών κορίτσι!

-Ε, καλά, κοπέλα είμαι κι εγώ, να μην περάσω λίγο καλά; Ας κάνουμε έκτρωση!

-Τι λες παιδάκι μου, είσαι καλά; Εδώ έχω κάνει ολόκληρη εκστρατεία κατά των εκτρώσεων! Και τώρα θα πάει η ίδια η κόρη μου, η κόρη του Χάρη Υποσχετίδη, του βουλευτή της αλήθειας να κάνει η ίδια έκτρωση; Δεν υπάρχει περίπτωση! Θα γεννήσεις κανονικά κι ύστερα βλέπουμε!


Περνούν λοιπόν 6-7 μήνες κι η κόρη γεννάει ένα υγιέστατο κοριτσάκι.

Στο νοσοκομείο τυχαίνει να είναι κι ένας παπάς που μόλις του έβγαλαν τη σκωληκοειδίτιδα.

Ο πολιτικός τα κανονίζει με τη νοσοκόμα και τους γιατρούς να πασάρουν το μωρό στον παπά, δήθεν ότι έγινε θαύμα.

Λίγο μετά λοιπόν που συνέρχεται ο παπάς, βλέπει να του φέρνουν ένα μωρό.

-Τι 'ν' τούτο, καλέ;

-Κοριτσάκι! Υγιέστατο, πάτερ!

-Μα τι λες αδερφή; Τη σκωληκοειδίτιδα δεν ήρθα να μου βγάλετε;

-Με τη χάρη και τη δύναμη του Θεού όλα μπορούν να γίνουν, πάτερ. Σας έχω ακούσει να το λέτε την Κυριακή στο κήρυγμα, εξάλλου...

Με τα πολλά, πείθεται ο παπάς να κρατήσει το μωρό, "αφού ο Θεός το έστειλε".


Περνούν πολλά χρόνια. Το κορίτσι μεγαλώνει ενώ ο παπάς γερνάει. Όταν ήταν στα τελευταία του, τη φωνάζει στο κρεβάτι του.

-Κόρη μου, τώρα που θα φύγω είναι καιρός να μάθεις την αλήθεια!

-Τι εννοείς πατέρα;

-Άκου παιδί μου, στην πραγματικότητα δεν είμαι ο πατέρας σου, είμαι η μητέρα σου!

-Πατέρα, τι λες; Παραμιλάς, μου φαίνεται!

-Όχι παιδί μου, είναι μεγάλη ιστορία. Πριν πολλά χρόνια είχα μπει στο νοσοκομείο για άλλο λόγο, αποκαλύφτηκε όμως κάτι μεγαλύτερο και σημαντικότερο, με τη χάρη του Θεού!

-Και λες ότι είσαι η μητέρα μου; Κι ο πατέρας μου, δηλαδή;

-Ε, κι αυτό είναι μεγάλη ιστορία. Ο πατέρας σου...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...είναι τώρα επίσκοπος. Γνωριστήκαμε στη θεολογική σχολή πριν χρόνια...

(Για τους αργόστροφους, ο παπάς τα "είχε" τότε με το συμφοιτητή του.)

Αντί να φορέσει το δώρο, το ...έφαγε!

Όλη την καλή πρόθεση είχε ένας Κινέζος, ο οποίος ήθελε να κάνει έκπληξη στην κοπέλα του για τα γενέθλιά της, αλλά τελικά την έστειλε στο νοσοκομείο.

Ο 22χρονος Ξιάο Λι αγόρασε στην 22χρονη φίλη του ως δώρο γενεθλίων ένα χρυσό κολιέ αξίας περίπου 600 ευρώ. Αντί όμως απλώς να της το δώσει χέρι με χέρι, ήθελε ένα πιο πρωτότυπο και γλυκό τρόπο και για αυτό το έβαλε σε ένα κεκάκι.

Κι ενώ περίμενε ότι η κοπέλα θα φάει την πρώτη μπουκιά, θα βρει το κολιέ και θα ενθουσιαστεί με την ιδέα του, για κακή του τύχη εκείνη – μάλλον πεινούσε – το καταβρόχθισε προτού ο Ξιάο Λι προλάβει να αντιδράσει.

Αμέσως τη μετέφερε στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί της έκαναν ακτινογραφία και στη συνέχεια την υπέβαλαν σε ενδοσκοπική χειρουργική επέμβαση, προκειμένου να αφαιρέσουν το κολιέ από το στομάχι της.

(Πηγή: http://www.iefimerida.gr/news/21013/kosmow)

Γνωριμίες με τον Ωνάση

Ένα παλιό αλλά καλό:

Μια φορά ήταν ένας που ήθελε να κάνει εντύπωση στην κοπελιά του. Ένα βράδυ λοιπόν που είχαν πάει στο Ζαμπέτα, παρατηρεί ο τύπος σε ένα μακρινό τραπέζι να κάθεται ο Ωνάσης.

Περιμένει λοιπόν την ώρα που θα πάει η κοπελιά του στο μπάνιο και μόλις εκείνη φεύγει, σπεύδει στο τραπέζι του μεγιστάνα.

-Κύριε Ωνάση, να σας πω;

-Ορίστε κύριε, σας ακούω!

-Να, ξέρετε, θέλω να εντυπωσιάσω λίγο το κορίτσι μου, γιατί τις λέω ότι έχω μεγάλες γνωριμίες και δε με πιστεύει. Οπότε, θα με υποχρεώνατε αν κάνατε ότι περνούσατε από το τραπέζι μας και μου κουνούσατε το χέρι, κάνοντας τάχα ότι με γνωρίζετε.

-Κοιτάξτε, βασικά έχω κουραστεί πολύ να έρχονται διάφοροι άγνωστοι και να μου ζητάνε όλο τέτοια. Άλλη δουλειά δεν κάνω. Επιπλέον, κατά κάποιο τρόπο λέτε ψέματα στην κοπέλα σας κι εγώ το ψέμα δεν το συμπαθώ. Γι' αυτό, δε πηγαίνετε στη δουλειά σας;

-Αχ, κύριε Ωνάση, σας παρακαλώ πολύ! Ξέρετε, εσάς δε θα σας κοστίσει τίποτα, ενώ εμένα θα με βοηθήσετε τόσο! Κάντε μου αυτή τη χάρη, σας παρακαλώ!

Βαρέθηκε κι ο Αρίστος να ακούει τα παρακάλια, ίσως να κολακεύτηκε και λίγο, οπότε στο τέλος συμφωνεί να περάσει κάποια στιγμή κοντά από το τραπέζι του άλλου, δήθεν τυχαία.


Πραγματικά, μετά από λίγη ώρα, σηκώνεται ο Ωνάσης κι όπως περνάει δίπλα από το τραπέζι του άλλου, του γνέφει, του χαμογελάει και του πετάει ένα "Γεια χαρά!". Οπότε κι ο άλλος του αποκρίνεται...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

-Ωχ, πάλι εσύ; Τι θέλεις, ρε βδέλλα; Κι άλλα δανεικά;

Η εξομολόγηση

Ο νεοφερμένος στο χωριό στην εξομολόγηση:

-Πάτερ, αμάρτησα!

-Τι έκανες, τέκνον μου;

-Ε, να, με μια κοπέλα απ' το χωριό προχθές, ξέρετε, είμασταν σε ένα μαγαζί, είχαμε πιει, χορεύαμε, περνούσαμε ωραία και καταλήξαμε σπίτι μου ...καταλαβαίνετε...

-Τέκνον μου, αυτό που έκανες είναι όντως αμαρτία. Η θρησκεία μας διδάσκει την εγκράτεια...

-Ναι, πάτερ, παραδέχομαι το σφάλμα μου.

-Για πες μου όμως τώρα, ποια είναι η κοπέλα;

-Α, πάτερ, δε μπορώ να το πω αυτό, θα την εκθέσω και δεν κάνει...

-Μήπως είναι η Κατερίνα του Θανάση που έχει το φούρνο;

-Σας, παρακαλώ, δε μπορώ να πω!

-Μήπως είναι η Στεφανία, η κόρη του μπακάλη;

-Μην επιμένετε, δε μπορώ να την εκθέσω!

-Α! Ξέρω ποια είναι, επιμένει ο παπάς που θέλει να τον ψαρέψει. Είναι η Σοφία η κόρη της δασκάλας. Σωστά;

-Με συγχωρείτε, δε μπορώ να σας πω. Μη συνεχίζετε...

-Καλά. Τέλος πάντων. Νηστεία και προσευχή για μια εβδομάδα και έλα την επόμενη Κυριακή να κοινωνήσεις. Σύμφωνοι;

-Μάλιστα πάτερ!


Βγαίνοντας από την εκκλησία, πάει στο φίλο του.

-Μήτσο, την ψήσαμε...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...έχω τρία ονόματα, και τα τρία φαβορί για να πηδήξουμε!

Ο ζωηρός πατέρας

Ο γιος κανονίζει να δειπνήσουν ένα βράδυ μαζί με τους γονείς του για να τους γνωρίσει την κοπέλα του.

-"Αγαπητοί γονείς, έχω κάτι ευχάριστο να σας ανακοινώσω: Με την Αγγελική βγαίνουμε εδώ και λίγο καιρό και αποφασίσαμε να παντρευτούμε", τους πετάει κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του δείπνου.

Ο πατέρας του δε φαίνεται να χαίρεται και ιδιαίτερα. Σε κάποια φάση, βρίσκει ευκαιρία, τον παίρνει παράμερα και του ομολογεί:

-Γιε μου, πρέπει να σου πω κάτι που μάλλον δεν το ξέρεις: Πριν 25 χρόνια είχα μια μικρή περιπέτεια και για να μη στα πολυλογώ, η Αγγελική είναι ετεροθαλής αδερφή σου. Οπότε, καταλαβαίνεις, δε μπορείτε να παντρευτείτε!

Στενοχωριέται πολύ ο γιος, αλλά βρίσκει μια πρόφαση και τα χαλάει με την κοπέλα. Το επεισόδειο πάντως ξεχνιέται με τον καιρό.


Ένα χρόνο μετά, ο γιος επισκέπτεται τους γονείς του για να τους ανακοινώσει πάλι κάτι σημαντικό.

-Αγαπημένοι μου γονείς, θα σας γνωρίσω την κοπέλα που τα έχουμε αυτό τον καιρό, γιατί αποφασίσαμε να το πάμε σιγά-σιγά πιο σοβαρά. Τη λένε Χάρις και θα έρθει να φάμε το Σάββατο μαζί.

Το επόμενο Σάββατο κατά τη διάρκεια του γεύματος, ο πατέρας του παίρνει πάλι το γιο του ιδιαιτέρως και του ομολογεί όχι χωρίς δυσκολία:

-Αχ βρε γιε μου, είσαι λίγο άτυχος... Πρέπει να σου πω πάλι κάτι δυσάρεστο. Η κοπελιά... να, ξέρεις, με τη μάνα της τα είχα λίγο πριν γνωρίσω τη μητέρα σου... Καταλαβαίνεις... Δε μπορεί να γίνει αυτός ο γάμος, θα είναι αιμομιξία.

Ο γιος το παίρνει βαρέως. Στη συνέχεια του γεύματος δε μιλιέται καθόλου. Όταν τον ρωτάνε η μάνα του και η κοπελιά τι έχει, δεν απαντάει.

Μερικές μέρες αργότερα, βρίσκει μια δικαιολογία να χωρίσει με την κοπελιά που φυσικά είναι κι αυτή απαρηγόρητη.

Το περιστατικό πάντως ξεχνιέται επίσης μέσα στη φθορά της καθημερινότητας, χάνεται "στη σκόνη του χρόνου". Ο γιος γνωρίζει κι άλλες κοπέλες και κάνει διάφορες σχέσεις, πότε περιστασιακές και πιο σοβαρές.


Δυο χρόνια αργότερα, πηγαίνει επίσκεψη στους γονείς του με τη νέα του κοπέλα, τη Μυρτώ.

-Αγαπητοί γονείς, να σας γνωρίσω τη Μυρτώ, με την οποία θα συζήσουμε και είπαμε του χρόνου να παντρευτούμε!

Ο πατέρας όμως, για τρίτη φορά παίρνει το γιο και τον πηγαίνει ιδιαιτέρως στην κουζίνα να του μιλήσει. Ο γιος υποψιάζεται τι θα του πει και χάνει το κέφι του.

Εκεί όμως που του εξηγεί ο πατέρας για ένα καλοκαίρι πριν πολλά-πολλά χρόνια που είχαν πάει διακοπές με τη μάνα του σε ένα νησί και είχε γνωρίσει μια ντόπια με την οποία είχε ζήσει μια νύχτα πάθους, τους διακόπτει η μάνα.

-"Δεν πας να κρατήσεις λίγο συντροφιά στην κοπέλα που την έχουμε αφήσει μόνη της;" Πετάει αυστηρά στον πατέρα.

Κι αφού έφυγε ο πατέρας, πιάνει το γιο και του λεει:

-Κοίτα γιε μου, ξέρω τι έγινε τις δύο προηγούμενες φορές και δε θέλω να στενοχωριέσαι. Δε χρειαζόταν να χωρίσεις με τις κοπελιές σου, δεν υπήρχε πραγματικός λόγος. Το πιο σημαντικό όμως είναι να μη χάσεις αυτή εδώ την ευκαιρία να αποκατασταθείς. Η Μυρτώ είναι πολύ καλή κοπέλα, θα ζήσετε ευτυχισμένοι μαζί.

-"Μα αφού είναι κι αυτή ετεροθαλής αδερφή μου", απαντάει μυξοκλαίγοντας ο γιος... "Ο πατέρας μου μου έχει καταστρέψει τη ζωή..."

-Αχ αγόρι μου, κάθεσαι και τον ακούς... Κατ' αρχάς, ποιος σου είπε ότι...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...είναι ο πραγματικός σου πατέρας;

Μετάνοια

Πάει μια φορά μια πολύ όμορφη νεαρή γυναίκα σ' έναν παπά:

-Δέσποτα, έχω αμαρτήσει πολύ, έχω κάνει ακατανόμαστα πράγματα. Όμως τώρα μετανόησα ειλικρινά, θέλω να αλλάξω τη ζωή μου και να ζητήσω συγχώρεση από το Θεό.

-Μπράβο τέκνο μου! Έχεις την ευλογία μου. Έλα την Κυριακή να εξομολογηθείς και να μεταλάβεις.

-Ξέρετε παπά μου, δεν με έχουν βαφτίσει, οι γονείς μου βλέπετε ήταν κι αυτοί αμαρτωλοί.

-Άκου τι θα κάνουμε. Επί ένα μήνα θα προσεύχεσαι και θα προετοιμάζεσαι ψυχολογικά να δεχτείς το Χριστό. Έπειτα θα έρθεις στην εκκλησία, να σε βαφτίσουμε και να λάβεις την πρώτη σου μετάληψη. Σύμφωνοι;

Του φιλάει το χέρι και φεύγει.

Και πραγματικά, μετά από ένα μήνα ειλικρινούς μετάνοιας και νηστείας, έρχεται η ώρα να γίνει και η βάφτιση. Ο παπάς έχει καλέσει πολύ κόσμο να παραβρεθούν για να γιορτάσουν την επιστροφή της άσωτης κόρης στους κόλπους της εκκλησίας.

Η κοπέλα έρχεται φορώντας ένα λεπτό λευκό φόρεμα. Καθώς λοιπόν ο παπάς της ρίχνει στο κεφάλι νερό από την κολυμπήθρα, το οποίο μοιραία βρέχει και λίγο το φόρεμα, εκείνη αναφωνεί:

-Σε ευχαριστώ, Χριστέ μου που με δέχτηκες απόψε στην αγκαλιά σου! Μέχρι χτες ήμουν στα χέρια του σατανά!

Ακούγεται εκείνη τη στιγμή ταυτόχρονα από  τρεις-τέσσερεις παρευρισκόμενους:

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

-Αύριο βράδυ είσαι ελεύθερη;