Ο παππούς και το βαζάκι

Πάει ένας ηλικιωμένος κύριος στο γιατρό για να κάνει εξέταση προστάτη.

Ο γιατρός του δίνει ένα καλά κλεισμένο αποστειρωμένο γυάλινο βαζάκι και του λέει:

-Πάρτε αυτό και αύριο το πρωί να μου φέρετε ένα δείγμα σπέρματος για να το αναλύσουμε. Σύμφωνοι;

-Μάλιστα γιατρέ μου. Ξέρετε, είναι λίγο δύσκολο στην ηλικία μου, αλλά θα προσπαθήσω.


Την επόμενη επιστρέφει στο γιατρό και του δίνει το βαζάκι άδειο.

-Τι έγινε; Δεν τα καταφέρατε;

-Αστα γιατρέ μου! Δε γίνεται τίποτα. Σήμερα το πρωί προσπάθησα με το ένα χέρι, τίποτα. Προσπαθώ και με τα δύο πάλι τίποτα. Ζορίζομαι. βάζω όλη μου τη δύναμη, πάλι τίποτα. Φωνάζω τη γυναίκα μου που είναι, πως να το κάνουμε, πιο επιδέξια, προσπαθεί κι αυτή πότε με το ένα, πότε με τα δυο χέρια, πάλι τίποτα.

-Μμμ, καταλαβαίνω.

-Δε σταματήσαμε εκεί όμως. Φωνάξαμε και την εγγονή μου που είναι νια και, πως να το κάνουμε, στίβει την πέτρα, προσπαθούσε κι αυτή ώρα, αλλά πάλι τίποτα. Φώναξε και το φίλο της που πάει γυμναστήριο, προσπάθησαν κι οι δυο μαζί, πάλι τίποτα!

Ο γιατρός αρχίζει να φρικάρει μ' αυτά που ακούει.

-Δεν ξέραμε τι να κάνουμε που λέτε. Από πάνω μας μένουν τρεις κυρίες μοναχές που κάνουμε παρέα. Τις φωνάξαμε κι αυτές να προσπαθήσουν, έβαλαν από ένα χεράκι, αλλά κρίμα στην προσπάθεια, πάλι δεν έγινε τίποτα. Τελικά τα παράτησα. Δεν υπάρχει γιατρειά...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...αυτό το βαζάκι δεν ανοίγει με τίποτα!

Παππούς που κλαίει στο παγκάκι

Στο παγκακι του πάρκου κάθεται ένας ηλικιωμένος κύριος και κλαίει γοερά. Τον βλέπει ένας και πάει να τον ρωτήσει τι έχει.

-Τι έχετε κύριε; Τι πάθατε;

-Ε, να παιδί μου, (κλαψ), είμαι παντρεμένος που λες με μια ζουμερή τριαντάρα. Κάθε πρωί με ξυπνάει με φιλάκια, κάνουμε έρωτα κι ύστερα μου ετοιμάζει ένα πρώτης τάξεως πρωινό.

-Μπράβο! Τέλεια! Αλλά γιατί κλαις όμως;

-Ύστερα καθαρίζει όλο το σπίτι μόνη της και πιάνει και μαγειρεύει για το μεσημέρι τα πιο νόστιμα και γκουρμέ φαγητά. Τρώμε σα βασιλιάδες, μετά μου φέρνει τον καφέ μου κι αφού τα μαζέψει όλα πάμε στο κρεβάτι και κάνουμε τρελό έρωτα μέχρι το απόγευμα.

-Τι να πω, παππού... Είσαι πάρα πολύ τυχερός. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί είσαι στενοχωρημένος.

-Το βράδυ με παίρνει και πάμε έξω, πότε σε κοσμικές δεξιώσεις, πότε στην όπερα ή σε κανένα καλό εστιατόριο για φαγητό. Πάντα πληρώνει το λογαριασμό. Κι ύστερα φυσικά γυρίζουμε σπίτι και κάνουμε αχαλίνωτο έρωτα όλη τη νύχτα!

-Έχεις λοιπόν μια γυναίκα πραγματικό διαμάντι! Τα συγχαρητήριά μου! Αλλά δε μου εξήγησες γιατί κλαις.

-Ε, να παιδί μου. Βγήκα να περπατήσω λίγο και τώρα...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
...δε θυμάμαι που είναι το σπίτι μου!

Άλλος κερνάει κι άλλος πίνει...

Στην ουρά για το ΙΚΑ, περιμένουν δίπλα-δίπλα ένας καλοστεκούμενος ηλικιωμένος κύριος κι ένας νεαρός.

-"Συγνώμη, πόσων χρονών είστε αν επιτρέπεται;", ρωτάει ο νεαρός.

-Τα έχω κλείσει τα ογδονταπέντα, παιδί μου.

-Ξέρετε, σκεφτόμουν -φτου να μη σας ματιάσω- ότι είστε μια χαρά για την ηλικία σας. Μπράβο! Μακάρι κι εγώ να φτάσω στα χρόνια σας και να είμαι έτσι γερός!

-Ευχαριστώ παιδί μου! Είναι και η γυναίκα μου, φυσικά, που με φροντίζει και με αγαπάει και με κρατάει σε καλή κατάσταση!

-Και πόσων χρονών είναι η γυναίκα σας, εν επιτρέπεται;

-Ε, καμιά σαρανταριά! Είναι όμως μια ζουμερή τσούπρα, άλλο πράγμα, μπουκιά και συγχώριο!

-Δηλαδή εννοείτε ότι είστε και στο κρεβάτι ενεργός;

-Μα φυσικά παιδί μου! Τακτικότατα. Και η γυναίκα μου είναι πανευτυχής!

-Α, τι να πω! Εσείς είστε φαινόμενο!

-Μάλιστα, εδώ και μερικούς μήνες, η γυναικούλα μου με έκανε πραγματικά ευτυχισμένο, γιατί είναι έγκυος, θα με κάνει πατέρα!

Ο άλλος τον κοιτάει σκεφτικός.

-Τι σκέφτεσαι, παιδί μου;

-Να σας πω μια ιστορία; Είναι ένας κυνηγός στο δάσος. Βλέπει ένα πανέμορφο ελάφι. Βγάζει το τουφέκι του και πυροβολεί. Διαπιστώνει όμως ότι η γεμιστήρα του δεν έχει σφαίρες. Παρ' όλα αυτά, το ελάφι ξαπλώνεται κάτω νεκρό, γεμάτο αίματα.

-Ε, δε μπορεί! Κάποιος άλλος θα πυροβόλησε!

-Έλα ντε!...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
...Αυτό σκεφτόμουν κι εγώ!