Ο εξολοθρευτής γορίλων

Μια φορά κι έναν καιρό ακούει κάποιος κάτι περίεργα γρυλίσματα από τον κήπο του. Πάει στο παράθυρο και τι να δει: Ένας τεράστιος γορίλας ήταν σκαρφαλωμένος σ'ένα πεύκο!

-"Μη χειρότερα!", λέει ο ανθρωπάκος. "Πού στην ευχή βρέθηκε αυτός εκεί; Και τώρα τι θα κάνω; Πού να πλησιάσω. Θα με κάνει με τα κρεμυδάκια!"

Αφού έψαξε λοιπόν στο έντεκα οχτώ ...αποτόσο και στο χρυσό οδηγό, τελικά βρήκε ένα εξολοθρευτή ...γορίλων.

-Γραφείο εξολόθρευσης γορίλων "Ο Κινγκ-Κονγκ". Σας ακούω;

-Γεια σας! Είναι ένας...

-...γορίλας στον κήπο σας, να υποθέσω;

-Μάλιστα! Σαΐνι σας βρίσκω!

-Πείτε μου διεύθυνση... Ωραία! Έρχομαι!


Μέσα σε λίγα λεπτά καταφτάνει ο ...εξολοθρευτής με το βανάκι του και χτυπάει την πόρτα του ταλαίπωρου φίλου μας, ντυμένος με άψογη στολή, με το βαλιτσάκι του καθώς και με τον εκπαιδευμένο σκύλο του.

-Καλημέρα σας! Πού είναι ο γορίλας, να τον σκίσω;

-Στην πίσω αυλή είναι, περάστε από 'δω!

Πάνε στην πίσω αυλή. Ο εξολοθρευτής βγάζει από το βαλιτσάκι του ένα δίχτυ και μια καραμπίνα.

-Ακούστε να δείτε πως θα γίνει. Θα ανέβω εγώ πάνω στο δέντρο και θα αρχίσω να το κουνάω και να ενοχλώ τον γορίλα, ο οποίος αργά ή γρήγορα θα κατέβει ή απλά θα πέσει κάτω.

-Όκει, αλλά ο σκύλος;

-Μόλις πέσει ο γορίλας, θα χιμήξει ο σκύλος, θα του δαγκώσει τα [ξέρετε ποια] και ο γορίλας θα παραλύσει για λίγο. Τότε θα του πετάξω εγώ το δίχτυ και θα κατέβω να τον ακινητοποιήσω τελείως. Πάρτε κι αυτό!

Και του δίνει την καραμπίνα. Ύστερα αρχίζει να ανεβαίνει στο δέντρο.

-Καλά όλα αυτά! Μισό λεπτό όμως! Την καραμπίνα τι μου τι δίνετε;

-Εεε, κοιτάξτε, καμιά φορά πέφτω εγώ από το δέντρο πριν το γορίλα. Σε αυτή την περίπτωση, παρακαλώ...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...πυροβολήστε το σκύλο!

Ο πονηρός σκύλος

Ένας σκύλος κάπως, κάποτε, βρέθηκε στη ζούγκλα.

 Εκεί που περπατούσε, λοιπόν, βλέπει ένα αγριεμένο λιοντάρι.

Δεν υπήρχε περίπτωση να τα βάλει μαζί του, ο βασιλιάς των ζώων θα τον ξέσκιζε κι ύστερα θα τον έτρωγε για ...πρωινό. Έπρεπε κάτι να σκεφτεί, και γρήγορα μάλιστα.

Βλέπει παραδίπλα ένα σωρό από κόκκαλα. Πηγαίνει από πάνω τους και κάνει πως μασουλάει. Εν τω μεταξύ, το λιοντάρι πλησιάζει.

-Μμμ, πολύ νόστιμο αυτό το λιοντάρι! Αααχ, ευχαριστήθηκα! Να έχει κι άλλά εδώ κοντά όμως; Δε χόρτασα ακόμα!

Το λιοντάρι "ψαρώνει". Δεν είχε ξαναδεί βλέπετε σκύλο και δεν ήξερε. Σου λέει: "Αν είναι πραγματικά κάποιο πολύ μικρό μεν ζώο, πολύ άγριο δε;" Και προτίμησε να παραιτηθεί από το γεύμα και να απομακρυνθεί για να μην το ρισκάρει.

Λίγο πιο κάτω βλέπει έναν πίθηκο, ο οποίος του εξηγεί γελώντας ότι το ζώο αυτό είναι ένας απλός σκύλος κι ότι δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, κοντολογίς τον ξεγέλασε με τη μπλόφα του.

-"Ώστε έτσι, ε;" Φωνάζει θυμωμένο το λιοντάρι. "Θα πάω να του δείξω, εγώ! Έλα κι εσύ μαζί!"

Έτσι λοιπόν, λιοντάρι και πίθηκος επιστρέφουν προς το σκύλο. Τους βλέπει αυτός και καταλαβαίνει. Έπρεπε να σκαρφιστεί κάτι εξίσου έξυπνο, αλλιώς αυτή τη φορά δεν τη γλύτωνε. Κι όχι τίποτ' άλλο, θα έτρωγε κι ένα γερό ξύλο πριν γίνει ...γεύμα.

Τελικά, του έρχεται η έμπνευση. Γυρίζει την πλάτη λοιπόν στους δύο που έρχονταν, κάνει ότι δεν τους έχει καταλάβει και μονολογεί:

-Μα που πήγε επιτέλους αυτός ο πίθηκος; Δεν είναι να του έχεις εμπιστοσύνη!...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Τόση ώρα τον έχω στείλει να μου φέρει άλλο ένα λιοντάρι κι αυτός άφαντος...

Ο έξυπνος σκύλος

Ο ταμίας στο σούπερ μάρκετ βλέπει έκπληκτος ένα σκύλο να σέρνει το καρότσι με τα ψώνια. Προσπαθώντας να συγκρατήσει την έκπληξή του, χτυπάει ένα-ένα όλα τα πράγματα και ανακοινώνει την τιμή στο σκύλο. Σα να μη συμβαίνει τίποτα, ο σκύλος βγάζει μια πισωτική κάρτα και τη δίνει στον υπάλληλο. Η πληρωμή γίνεται κανονικά και ο σκύλος σέρνει το καρότσι έξω όπως θα έκανε κάθε δίποδος πελάτης.

Ο ταμίας αποφασίζει να ακολουθήσει για λίγο το σκύλο για να δει τι άλλο θα κάνει στη συνέχεια.

Τον παίρνει από πίσω, λοιπόν και τον παρακολουθεί εμβρόντητος να πηγαίνει στο χασάπη, στο περίπτερο και στο φούρνο, πληρώνοντας πάντα κανονικά και σέρνοντας το καρότσι του γεμάτο ψώνια.

Αφού τελείωσε τα ψώνια, πηγαίνει μπαίνει στο σταθμό του τραίνου, χτυπάει εισιτήριο και βάζει το καρότσι του στο συρμό. Ο φίλος μας πάντα από πίσω.

Ο σκύλος κατεβαίνει σε κάποια στάση και σέρνει το καρότσι του μέχρι ένα σπίτι, του οποίου χτυπάει την πόρτα.

Ανοίγει ο ιδιοκτήτης, μπαίνει μέσα ο σκύλος κι ακούγονται βρισιές.

-Α, να χαθείς παλιόσκυλο, με ξύπνησες μεσημεριάτικα...

Απορημένος περισσότερο από ποτέ, ο φίλος μας χτυπάει κι εκείνος το κουδούνι. Στην πόρτα ξεπροβάλει ένας αγουροξυπνημένος, θυμωμένος τύπος.

-Συγνώμη, γιατί το βρίζετε το σκυλί σας; Είναι τόσο έξυπνο! Κρίμα δεν είναι;

-Ωωχ, άσε με κι εσύ φίλε μου...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...πάλι ξέχασε τα κλειδιά του...