Το πιο γρήγορο πράγμα

Δυο πολυδιαβασμένοι φίλοι, ένας φυσικός κι ένας φιλόσοφος συζητάνε στο τραίνο.

-Έτσι που λες, Παντελή! Το πιο γρήγορο πράγμα στον κόσμο είναι το φως. Το απέδειξε κι ο Αινστάιν με τη θεωρία του εδώ και εκατό σχεδόν χρόνια. Τίποτα δεν τρέχει πιο γρήγορα από το φως!

-Ναι, δε λέω, ρε συ Αρίστο, το φως είναι γρήγορο. Όμως όσο κι αν είναι, ο νους μας είναι πιο γρήγορος. Δηλαδή, τη μια στιγμή μπορεί να είναι η σκέψη σου στη γη και την επόμενη στην Ανδρομέδα. Ακόμα και το φως για να διατρέξει αυτή την απόσταση θέλει πολλά χρόνια!

-Λες βλακείες! Εγώ μιλάω με επιστημονικά επιχειρήματα κι εσύ αραδιάζεις παλαβομάρες και λόγια του αέρα. Κι ύστερα τα λες φιλοσοφία!

-Δε μας παρατάς ρε; Σαν πολύ αέρα δεν πήρες; Για σένα δηλαδή ότι δεν είναι εξισώσεις δεν έχει καθόλου αξία;

-"Μην τσακώνεστε παιδιά μου, σας παρακαλώ", τους διακόπτει ένας γεράκος που καθόταν παραδίπλα. "Επιτρέψτε μου να εκφράσω τη γνώμη μου κι εγώ, παρόλο που έιμαι αγράμματος. Το πιο γρήγορο πράγμα δεν είναι ούτε το φως ούτε η σκέψη!

-Και τότε πιο είναι, κάνουν οι άλλοι δύο σαστισμένοι.

-Το πιο γρήγορο πράγμα, παιδιά μου, είναι...
.
.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...το κόψιμο! Εμένα που με έπιασε προχθές, δεν πρόλαβα ούτε το φως ν' ανάψω, ούτε καν να το σκεφτώ!

Ασυνήθιστη παρτίδα γκολφ

Ο Χριστός, ο Μωυσής κι ένας γεράκος παίζουν γκολφ.

Στην πρώτη βολή του Χριστού φεύγει η μπάλα και πέφτει μέσα στη λιμνούλα. Οι άλλοι δυο τον κοροιδεύουν. Εκείνος όμως ατάραχος, πάει προς τη λίμνη, περπατάει πάνω στο νερό και φτάνει στο σημείο που έπεσε η μπάλα. Κάνει ένα νεύμα με τα χέρια του και η μπάλα ανεβαίνει στην επιφάνεια και στέκεται. Με ένα καλό χτύπημα λοιπόν, στέλνει τη μπάλα κατ' ευθείαν στην τρύπα. Οι άλλοι δυο χειροκροτούν.

Όταν ρίχνει και ο Μωυσής, η μπάλα ξαναπέφτει στο νερό. Οι άλλοι δυο τον κοροιδεύουν, εκείνος όμως τους κάνει νόημα να περιμένουν. Πηγαίνει μέχρι το νερό, ακουμπάει με το μπαστούνι την επιφάνεια κι αμέσως υποχωρούν τα νερά και φαίνεται ο πάτος της λίμνης. Περπατάει άνετος ο Μωυσής μέχρι τη μπάλα, δίνει ένα καλό χτύπημα και τη στέλνει στην τρύπα. Καινούρια χειροκροτήματα από τους συμπαίκτες του.

Πάει να παίξει κι ο γεράκος, αλλά πως να ανταγωνιστεί τέτοιους αντιπάλους; Χτυπάει τη μπάλα, όμως αυτή καταλήγει για τρίτη φορά στο νερό και μάλιστα την καταπίνει ένα ψάρι. Χάχανα και γέλια από τους άλλους δύο. Ατάραχος ο γεράκος, δεν κάνει τίποτα. Απλώς κάθεται εκεί και περιμένει.

Την επόμενη στιγμή, έρχεται ένας γλάρος, αρπάζει το ψάρι με τα νύχια του, το σηκώνει ψηλά στον αέρα και πετάει μακριά για να το φάει με την ησυχία του. Ένα γεράκι όμως παίρνει στο κυνήγι το γλάρο κι εκείνος πάνω στο κυνηγητό αφήνει το ψάρι να πέσει στον αέρα. Εκείνη τη στιγμή περνάει ένα ελικοφόρο αεροπλάνο και το ψάρι βρίσκεται στην τροχιά του. Πέφτει πάνω στον έλικα και γίνεται χίλια κομμάτια. Σαν από θαύμα όμως, το σκληρό μπαλάκι μένει ακέραιο και πέφτει προς τα κάτω. Και για φαντάσου, πάει και πέφτει ακριβώς μέσα στην τρύπα.

Τα 'χασαν οι άλλοι δύο όταν είδαν τι έγινε.

Πάει ο Χριστός, πιάνει το γεράκο από τον ώμο και του λέει:

-Εντάξει, είπαμε να παίξουμε λίγο γκολφ...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

...μπαμπά, εσύ όμως πας να το ξεφτιλίσεις τελείως...